Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2015/6083 K.2016/292

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

Dava, iş kazasına dayanan % 2 fark maluliyet nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 500,00 TL maddi ve 3.500,00 TL manevi tazminatın 01.08.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Dosya kapsamındaki kayıt ve belgelerden; davaya konu iş kazasının 28.04.1997 tarihinde meydana geldiği, davacı sigortalının kazadan sonra ilk tespit edilen sürekli iş göremezlik oranının % 8 olduğu, bu orana dayanılarak açılan ve kesinleşen 2004/13 esas sayılı maddi ve 2007/15 esas sayılı manevi tazminat davalarının bulunduğu, kesinleşen manevi tazimnat davasında ... Üniversitesi ...Kurulu'ndan alınan 01.08.2008 tarihli raporda davacının iş gücü kaybının % 10 olduğunun belirtildiği, temyize konu dava dosyasında YSK'dan alınan raporda sürekli iş göremezlik oranının % 20, başlangıç tarihinin 02.07.1998 tarihi olduğunun belirtildiği anlaşılmaktadır.

Sürekli iş göremezlik nedeniyle uğranılan zararın giderilmesi amacıyla açılan maddi ve manevi tazminat davalarında zamanaşımı süresi 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 125. ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 146. maddeleri gereğince 10 yıldır. Uygulama ve öğretide kabul edildiği üzere, zamanaşımı failin ve zararın öğrenildiği tarihten başlatılmalıdır.

Zarar görenin zararı öğrenmesi demek, zararın varlığı, mahiyeti ve esaslı unsurları hakkında bir dava açma ve davanın gerekçelerini göstermeye elverişli bütün hal ve şartları öğrenmiş olması demektir. Vücut bütünlüğünün ihlalinden doğan zarar, ancak bakım ve tedavi sonucunda düzenlenen hekim raporuyla belirli bir açıklığa kavuşur.

Bedensel zararın gelişim, gösterdiği durumlarda zamanaşımına başlangıç olarak hastalık seyrinin yani gelişimin tamamlandığı tarihin esas alınması gerekir.

Somut olayda, davacının sürekli iş göremezlik oranındaki artış tarihinin YSK kararına göre 02.07.1998 olduğu anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, 08.04.2011 tarihinde dava dilekçesi ile talep edilen maddi ve manevi tazminat istemlerinin zamanaşımına uğradığı anlaşıldığından, Mahkemece süresi içerisinde davalı vekili tarafından ileri sürülen zamanaşımı def'iinin kabul edilerek davanın zamanaşımından reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kısmen kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.