Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2015/647 K.2015/16042

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, kanuni geciktirici nedenlere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine, 2-Dava, sigortalının iş kazasından sürekli iş göremezliği nedeniyle maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, 20.892,08 TL maddi ve 7.500,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsiline karar verilmiştir.

Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerden; dava dilekçesi ile sürekli iş göremezlik nedeniyle 500,0 TL, ekonomik geleceğin sarsılması nedeniyle 500,0 TL olmak üzere toplam 1.000,0 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesinin talep edildiği, ıslah dilekçesi ile sürekli iş göremezlik tazminatının 20.892,08 TL, ekonomik geleceğin sarsılmasıdan doğan tazminatın 24.242,54 TL olarak artırıldığı, 15.09.2012 tarihli hesap raporunda ekonomik geleceğin sarsılması nedeniyle kazanç kaybı hesabı yapılmayarak, sürekli iş göremezlik nedeniyle 29.466,45 TL maddi zararın tespit edildiği,

23.10.2013 tarihli bilirkişi hesap raporunda sürekli iş göremezlik nedeniyle zarar ile ekonomik geleceğin sarsılmasından doğan zararın ayrı ayrı hesaplandığı ve sürekli iş göremezlik nedeniyle 20.892,08 TL maddi zararın tespit edildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, gerekçede davacının ekonomik geleceğinin sarsıldığı ispatlanamadığından bu talebin reddi ile sürekli iş göremezlik nedeniyle oluşan zararının hüküm altına alındığı belirtilmesine rağmen, iki zarar kaleminin ayrı ayrı tespit edildiği 23.10.2013 tarihli bilirkişi raporunun hükme esas alınarak sonuca gidilmesi doğru olmamıştır.

Yapılacak iş; davacının ıslah dilekçesinde sürekli iş göremezlik nedeniyle talep ettiği tazminat miktarı dikkate alınarak, sürekli iş göremezlik nedeniyle zararın tespit edildiği 15.09.2012 tarihli bilirkişi hesap raporunun hükme esas alınarak sonuca gidilmesinden ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.