KÜNYE
21. Hukuk Dairesi 2015/6865 E., 2016/2966 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Şubat 2016
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk (İŞ) Mahkemesi
Karar Metni
300 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
KARAR
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,
2-Dava, davacının 06.06.2007-19.10.2009 tarihleri arasında davalı işverene ait iş yerinde geçen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.
Mahkemece davanın kısmen kabulü ile hükümde yazılı şekilde karar verilmiştir.
Somut olayda; davacının 02.06.2008-01.12.2008 tarihleri arasında çalıştığının kabul edildiği, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının belirtilen tarih aralıklarındaki aylık brüt ücretleri gösterilmek sureti ile gün hesaplaması yapıldığı, ancak 02.06.2008-01.12.2008 tarihleri arasında yapılan gün hesabında aylık prim gün sayısının 30 günü geçemeyeceğinin gözönüne alınmadığı, buna bağlı olarak da bu tarih aralığındaki gün hesabının yalnış yazılmış olduğu görülmüştür.
Bu şekilde infazda tereddüt oluşturacak şekilde çalışmaya hükmetmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Öte yandan, kısmi red kararı verilip bu nedenle davalı Kurum yararına avukatlık ücretine hükmedilmemesi de usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HUMK’un 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı hatalı kısım düzeltilmek suretiyle onanmalıdır.
Yargıtay 21. Hukuk Dairesi, E. 2015/6865, K. 2016/2966, 25 Şubat 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama