Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2015/7897 K.2015/11291

Davacı, 01/12/2008-28/09/2011 tarihleri arasında .... sigortalısı olduğunun tespitiyle, yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı Kurum vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı temyizine gelince;

Davacı, 01.12.2008 – 28.09.2011 tarihleri arasında .... sigortalısı olduğunun ve 29.03.2014 tarihli tahsis talebi gereğince yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile davacının 01.12.2008 – 31.12.2008 ve 01.02.2009 – 31.12.2009 tarihleri arasında 5510 sayılı Yasanın 4/1-b maddesi kapsamında zorunlu .... sigortalısı olduğunun tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine, aksine kurum işlemlerinin iptaline, şartları oluşmadığı anlaşıldığından davacının aylık bağlanmasına ilişkin talebinin reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının tahsis talebinin davalı Kurum tarafından son 1.260 günlük çalışmasının 5510 sayılı Yasa'nın 4/a maddesi kapsamında olmadığından bahisle reddedildiği, davalı Kurum vekili tarafından davacının 14.02.2011 – 28.09.2011 tarihleri arasında 2926 sayılı Yasa kapsamında sigortalı olduğunun ve prim ödemelerinin 01.12.2008 – 28.09.2011 arasını kapsadığının bildirildiği, davacı tarafından 30.09.2011 tarihinde muafiyet belgesi verildiği, davacının 2008/Kasım ve 2009/Ocak aylarında prim kesintisi ve 06.08.2003 tarihinden beri devam eden ziraat odası kaydı bulunduğu, 506 sayılı Yasa kapsamında.

01.05.1993 – 28.02.1996 tarihleri arasında 1.020 gün, 01.11.2011 – 28.03.2014 tarihleri arasında 868 gün çalışmasının olduğu ve 720 gün askerlik borçlanması yaptığı anlaşılmaktadır.

01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasa'nın 4/b-4 maddesinde; “ tarımsal faaliyette bulunanların bu kanunun kısa ve uzun vadeli sigorta kolları uygulaması bakımından sigortalı sayılacağı ”, 5510 sayılı Yasanın 8/3 maddesinde; “ tarımsal faaliyeti bulunanların kanunla kurulu meslek kuruluşlarına kayıt tarihinden itibaren ilgili Kurum ve Kuruluş ve birliklerin sigortalı işe giriş bildirgesi düzenleyerek en geç bir ay içinde Kuruma vermekle yükümlü oldukları, ayrıca tarımla uğraşanların kendilerinin de bildirim yapabilecekleri ” düzenlenmiştir.

5510 sayılı Yasanın 9/b-5 maddesinde de; “ Kısa ve uzun vadeli sigorta kolları bakımından tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışanlar için, tarımsal faaliyetlerinin sona erdiği veya 6 ncı maddenin birinci fıkrasının (ı) bendi kapsamına girdiği tarihten itibaren sigortalılığının sona ereceği ” bildirilmiştir.

Somut olayda; davacının 06.08.2003 tarihinden beri devam eden ziraat odası kaydı bulunduğu, talep ettiği dönemde tarımsal faaliyetinin ve prim kesintilerinin olduğu, ayrıca 30.09.2011 tarihinde muafiyet belgesi vererek sigortalılığının 28.09.2011 tarihinde sona erdirilmesini talep ettiği göz önüne alındığında, yukarıda anılan Yasa maddeleri gereğince talebinin kabulü gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olmuştur.

Mahkemece yapılacak iş; davacının talep ettiği sürede .... sigortalısı olduğunun kabulüne karar vererek yaşlılık aylığı koşullarını buna göre değerlendirmekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.