Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2015/8730 K.2015/10642

Davacı, 03/10/2007 tarihinden sonraki 1479 sayılı Yasa kapsamında işlem gören .... sigortalılık süresinin iptalini, 03/10/2007 tarihinden sonra 5510 sayılı Yasa'nın 4/a (....) kapsamındaki sürelerin .... sürelerine eklenmesine, 01/12/2012 tarihinden itibaren emekliliğe hak kazandığına karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

KARAR

Davacı, 03.10.2007 tarihinden sonraki esnaf ... sigortalılığının iptali, bu tarihten sonra .... hizmetlerinin geçerli olduğunun tespiti ile 01.12.2012 tarihi itibariyle 506 sayılı yasa kapsamında emekliliği hak ettiğinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda; davacının .... ortaklığı nedeniyle 14.03.1990 tarihinde başlayan esnaf ... sigortalılığının 6111 sayılı yasanın 53. maddesi gereğince 28.02.2011 tarihi itibariyle durdurulduğu, davacının .... hizmetlerinin bittiği 23.08.2011 tarihi itibariyle sigortalılığının tekrar başlatılıp yeniden .... hizmetinin başladığı 10.05.2012 tarihi itibariyle sigortalılığının durdurulduğu, davacının ....' ne ortaklığının 14.03.1990 tarihinde başlayıp halen devam ettiği, şirketin 14.03.1990 tarihinde başlatılan vergi kaydının 27.10.2000 tarihi itibariyle terkin edildiği,

davacının 5510 sayılı kanundan yararlanarak esnaf .... prim borcunu yapılandırdığı ve 26.08.2008 tarihi itibariyle ödediği, yapılan bu ödeme ile 14.03.1990- 31.08.2008 tarihleri arasındaki sigortalılık süresine ait borcunu ödediği, 31.08.2008 tarihi itibariyle prim borcu bulunmayıp bu tarihten sonra prim ödemesi yapmadığı, davacının 18.11.2012 tarihinde tahsis talebinde bulunduğu anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı 1479 sayılı Yasanın 24/I-d maddesi ve 5510 sayılı Yasanın 9. maddesidir. 1479 sayılı Yasanın 24. maddesi bu kanuna göre sigortalı sayılanları düzenlemiş olup, 24/I-d maddesi, limited şirket ortaklarının bu kanuna göre sigortalı sayılacağı hükmüne haizdir.

5510 sayılı Yasa'nın 9. maddesi ise sigortalılığın sona ermesi hallerini düzenlemiş olup, anılan maddenin 3. fıkrası "....limited şirket ortaklarından hisselerinin tamamını devreden sigortalıların, hisse devri yapılmasına ortaklar kurulunca karar verildiği tarihten, anonim şirketlerin yönetim kurulu üyesi olan ortaklarının yönetim kurulu üyeliklerinin sona erdiği tarihten, iflas veya tasfiye durumu ile münfesih duruma düşen şirketler için ortağın talep etmesi halinde, mahkeme kararı ile iflasın, tasfiyenin açılmasına, ortaklar kurulu kararı ile tasfiyenin başlamasına veya şirketin münfesih duruma düşmesine karar verildiği,

ortakların talepte bulunmaması halinde, mahkemece iflasın kapatılmasına karar verildiği, tasfiyesi sonuçlanan şirketlerinin ortaklarının ise tasfiye kurulu kararının ticaret sicili memurluğunca tescil edildiği tarihten itibaren sona erer " hükmüne haizdir.

Hal böyle olunca, 5510 sayılı Yasa'nın 9. maddesi uyarınca davacının halen limited şirket ortağı olduğu anlaşılmakla, 1479 sayılı Yasanın 24/I-d maddesi uyarınca da limited şirket ortakları kanun gereği zorunlu sigortalı sayılacağından davacının 28.02.2011 tarihine kadar esnaf bağ-kur sigortalısı olduğu açıktır.

Ancak, davacının 14.03.1990- 31.08.2008 tarihleri arasındaki sigortalılık süresine ait borcunu ödediği, 31.08.2008 tarihinden sonraki sigortalılığı için ise 6645 sayılı yasa ile 5510 sayılı yasaya eklenen geçici 63. maddesi gereği 31.08.2008-10.05.2012 tarihleri arası esnaf ... sigortalılığı kapsamında 12 ay ve daha fazla süreye ilişkin prim borcu bulunduğundan bu süreye ilişkin esnaf ... sigortalılığının durdurularak 31.08.2008 tarihinden sonraki .... hizmetlerinin geçerli olduğu kabul edilerek yaşlılık aylığı koşullarının irdelenmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.