Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2015/9368 K.2016/5691

Davacı, hastalığının meslek hastalığı olduğunun ve çalışma gücünün kayıp oranının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir. Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

Dava, davacının hastalığının meslek hastalığı olduğunun ve çalışma gücü kayıp oranının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Uyuşmazlık, somut olayda maluliyet oranının yöntemince kanıtlanmış olup olmadığı, mahkemece bu yönde yapılan inceleme ve araştırmanın hükme yeterli bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Dosyadaki kayıt ve evraklardan; Davacının 1992-2010 yılları arasında davalı işverene ait işyerinde sigortalı olarak çalıştığı, İstanbul Meslek Hastalıkları Hastanesinin 03.05.2011 tarihli raporunda davacının hastalığının meslek hastalığı olmadığınınbildirildiği, Kurumun 16.05.2012 tarihli raporunda davacının boyun ve bel ağrısı şeklindeki hastalığının meslek hastalığı olmadığının bildirildiği, Yüksek sağlık Kuruluna başvurulmadığı, Adli Tıp 3. İhtisas Kurulunun 29.12.2014 tarihli raporunda intervertebral disk bozukluğu tanısının iş dışında da herhangi bir eyem sonucu da olabileceği dikkate alındığında hastalığının mesleki olup olmadığının belirlenemediğinden iş göremezlik oranının da belirlenmesine gerek olmadığının bildirildiği anlaşılmaktadır.

Bu yönüyle davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasa'nın 95. maddesidir.

Anılan maddeye göre, "Bu Kanun gereğince, yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, çalışma gücü kaybı, geçici iş göremezlik ödeneklerinin verilmesine ilişkin raporlar ile iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücü veya çalışma gücü kaybına esas teşkil edecek sağlık kurulu raporlarının usul ve esaslarını, bu raporları vermeye yetkili sağlık hizmeti sunucularının sahip olması gereken kriterleri belirlemeye, usulüne uygun olmayan sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeleri düzenleyen sağlık hizmet sunucusuna iade edecek belirlenen bilgileri içerecek şekilde yeniden düzenlenmesini istemeye Kurum yetkilidir.

Usulüne uygun sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeler ile gerekli diğer belgelerin incelenmesiyle; yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, vazife malullük derecesini, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu tespit edilen meslekte kazanma gücünün kaybına veya meslekte kazanma gücünün kaybı derecelerine ilişkin usulüne uygun düzenlenmiş sağlık kurulu raporları ve diğer belgelere istinaden Kurumca verilen karara ilgililerin itirazı halinde, durum Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanır.

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu giderek Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Yapılacak iş, meslek hastalığının olup olmadığının ve iş göremezlik oranının belirlenmesi için öncelikle Yüksek Sağlık Kurulundan rapor almak, Yüksek Sağlık Kurulu raporu ile 3. Adli Tıp İhtisas Kurulu raporu arasında çelişki olması halinde Adli Tıp Genel Kurulu'ndan alınacak rapor ile çelişkiyi gidererek, sonucuna göre bir karar verilmesinden ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

#