Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2015/9497 K.2015/11392

Davacı, mühtahsil fişlerinde baba isminin olmadığından sigortasının kabul edilmediğini belirterek sigortasının kabul edlimesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

KARAR

Davacı, müstahsil makbuzlarında baba isminin yazmaması nedeni ile yapılan kesintilerin kendisine hasredilmediğinden ..... sigortalısı kabsul edilmediğini, yapılan kesintilerin kendisine ait olduğunu belirterek, ilk kesinti tarihinden itibaren 2926 sayılı Yasa uyarınca sigortalıı olduğunun tespitini istemiştir.

Mahkemece,davanın kabulü ile davacının 01.04.2006 tarihinden itibaden .... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının ... sigortalısı olarak tescil kaydının 09.05.2011 tarihinden itibaren yapıldığı, 09.05.2011 tarihinden itibaren .... odası kaydının bulunduğu ve davacının teslim ettiği ürünlerden 2007/4. ayından itibaren prim kesintisi yapıldığı ve müstahsil makbuzlarının asıllarının davacı tarafından sunulduğu, bu kayıtların davacıya ait olduğu anlaşılmaktadır.

HMK'nun 297. maddesi uyarınca taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında açık şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. Bunun yanında hakim somut olayın özelliğine göre infazda duraksamaya yer bırakmayacak biçimde karar yazma durumundadır.

Somut olayda, davacının, davalı Kurumca 09.05.2011 tarihi itibariyle tescil edildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece davacının, ilk prim kesintisi 2007/4. ayında yapılmış olmasına rağmen 1.4.2006 tarihinden itibaren sigortalı kabul edilmesi ve infazda tereddüt yaratacak biçimde sigortalılığın sona erdiği tarihin hükümde gösterilmemesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK'nın geçici 3. maddesi delaletiyle HUMK'nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.