Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2015/9587 K.2016/4321

Davacı, gerçek maluliyet oranının belirlenmesiyle bu oran üzerinden gelir bağlanmasına karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

KARAR

Dava; davacının maluliyet oranın % 16,2 olduğunun belirlenmesi ve bu oran üzerinden davacıya gelir bağlanması istemine ilişkindir. Mahkemece; davacının 14.03.2002 tarihi itibari ile çalışma gücünün %11,1'ini kaybettiğinden malül sayılmasına ve 14.03.2002 tarihinden itibaren başlamak üzere davacının maluliyet aylığına hak kazandığının tespitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 14.03.2002 tarihinde fabrika binası restorasyonunda iskelenin çökmesi sonucu yüksekten düştüğü ve ayak parmaklarının kırıldığı, davalı ... müfettişi tarafından olayın iş kazası olduğununun bildirildiği, davacının sürekli iş göremezlik geliri bağlanması için davalı ...'a yaptığı başvurunun davalı ... tarafından 24.03.2008 tarihli yazı ile reddedildiği, davacının açtığı tazminat davasında 'nin 2005/103 esas sayılı dosyasında Adli Tıp 3. İhtisas Kurulu'nun 24.05.2006 tarihli raporu ile;

davacının yüksekten düşme sonucu meydana gelen arızasının sağlık işlemeri tüzüğü hükümlerinden yararlanılarak meslek numarası bildirilmemekle. Grl XII ( 16Ca------15 ) A %19, yaşına göre %16,2 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağının bildirildiği, davalı ...

Maluliyet Daire Başkanlığı tarafından davacının sürekli iş göremezlik derecesinin %6 olduğununun belirlendiği, Adli Tıp 3. İhtisas Kurulu'nun 31.05.2013 tarihli raporunda; davacının 14.03.2002 tarihinde geçirdiği iş kazasına bağlı gelişen arızası sebebi ile sağlık işlemleri tüzüğü hükümlerinden yararlanılarak ve meslek numarası 41 olduğu anlaşılmakla Gr41 ( 16CA-----15 ) C %23, E cetveline göre %20,2 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağının, 24.05.2006 tarihli rapor ile aradaki farkın meslek grup numarasından kaynaklandığının bildirildiği, Adli Tıp Genel Kurulu'nun 26.12.2013 tarihli raporunda;

davacının 14.03.2002 tarihinde geçirdiği iş kazasına bağlı gelişen arızası sebebi ile sağlık işlemleri tüzüğü hükümlerinden yararlanılarak ve meslek numarası 41 olduğu anlaşılmakla Gr41 ( 16DA-----5 ) C %13, E cetveline göre %11,1 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağının bildirildiği anlaşılmaktadır.

506 sayılı Yasa'nın 99. maddesinde; iş kazalarıyla meslek hastalıkları ve ölüm sigortalarından hak kazanılan gelir ve aylıkların hakkı doğuran olay tarihinden itibaren 5 yıl içinde istenmemesi halinde zamanaşımına uğrayacağı, bu durumda olanların gelir ve aylıklarının ise yazılı istek tarihini takip eden aybaşından itibaren başlayacağı öngörülmüştür.

Benzer düzenlemenin bulunduğu 5510 sayılı Yasa'nın 97. maddesinin I.fıkrasında da iş kazası, meslek hastalığı, vazife malullüğü ve ölüm halllerinde bağlanması gereken gelir ve aylıkların hakkın kazanıldığı tarihten itibaren beş yıl içinde istenmeyen kısmının zamanaşımına uğrayacağı düzenlenmiştir.

Somut olayda ise; davacının gelir bağlanmasına yönelik talebinin sürekli iş göremezlik geliri olduğu göz ardı edilerek maluliyet aylığı bağlanmasına hükmedilmesi isabetsiz olmuştur. Öte yandan; 506 sayılı Yasa'nın 99. ve 5510 sayılı Yasa'nın 97. maddeleri dikkate alındığında davacıya 14.03.2002 tarihinden itibaren değil 01.10.2008 tarihinden itibaren iş kazası ve ölüm geliri bağlanabileği dikkate alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK’nın geçici 3. maddesi delaletiyle HUMK'un 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

M.O