Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2016/10816 K.2018/261

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacı ve feri müdahil Kurum ve davalılar vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamındaki tüm temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının davalı işyeri nezdinde yer altı maden işçisi olarak 15/12/1992 -30/05/1993, 01/09/1993 - 30/05/1994, 01/09/1994 - 30/05/1995, 01/09/1995 - 30/05/1996, 01/09/1996 - 30/05/1997, 01/09/1997 - 30/05/1998, 01/09/1998 - 30/05/1999, 01/09/1999 - 15/05/2000 tarihleri arasında geçen ve Kurum’a eksik bildirilen hizmetlerinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile “davacının, davalı... no'lu iş yerinde, asgari ücret üzerinden hizmet akdi ile geçen çalışmasının, kurum kayıtlarına, 15/12/1992-01/04/1993 tarihleri arasında 106 gün bildirilmesi gerekirken, 31 gün bildirilerek, 75 gün eksik bildirildiğinin, 16/11/1993-01/04/1994 tarihleri arasında 135 gün bildirilmesi gerekirken, 41 gün bildirilerek, 94 gün eksik bildirildiğinin, 06/12/1994-01/04/1995 tarihleri arasında 115 gün bildirilmesi gerekirken, 28 gün bildirilerek, 87 gün eksik bildirildiğinin tespitine ve davacının fazlaya ilişkin talebinin reddine”, şeklinde karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının ihtilaf konusu dönem içerisinde 15/12/1992-12/02/1995 tarihleri arasında 506 sayılı Yasa kapsamında hizmetinin davalı ... s.s. no lu işyerince her yıl işe giriş ve çıkışlarının yapılarak kısmi bildirimlerinin yapıldığı, bu tarihten sonra 15.05.1996 tarihinden itibaren geçen hizmetlerinin dava dışı işyerlerince Kurum’a bildirildiği, 15/12/1992, 16/11/1993 ve 06/12/1994 tarihli işe giriş bildirgelerinin davalı ... s.s. no lu işyerince davacı adına düzenlenmiş olup bildirgelerin Kurum kayıtlarına intikal ettiği, davalı işyerinin 12.06.1989-31.03.2009 tarihleri arasında Kanun kapsamında kaldığı, ihtilaf konusu döneme ait dönem bordrolarının getirtildiği, duruşmalarda davacı tanıkları ile bordrolu tanıkların dinlenilmiş olduğu anlaşılmaktadır.

Somut olayda, Mahkemece tespitine karar verilen 15.12.1992-01.04.1993 tarihleri arasındaki çalışma dönemi yönünden, Kurum’a bu dönem içerisinde davalı işyerince davacı adına 44 gün hizmet bildiriminde bulunulması karşısında eksik hizmet bildirime konu gün sayısının 62 gün olması gerekirken yazılı şekilde kurulan hüküm usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. Öte yandan davacının davalı işyeri nezdinde geçen çalışmasının yeraltında maden işçiliği olarak geçtiğinin sabit olmasına göre bu hususun hükümde açıkça belirtilmemiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 Sayılı HMK'nun 370/2 maddesi gereğince hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.