Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2016/1092 K.2017/5187

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

KARAR

Davacı, davalı işyerinde 01.08.2001 ile 12.12.2011 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde aralıksız çalıştığının ve prime esas ücretinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacının davalı işverene ait otelde 01.08.2001 tarihi ile 12.12.2011 tarihleri arasında sürekli ve kesintisiz olarak davalı işverenin bildirdiği ücret üzerinden çalışması sonucu davalı kuruma bildirilmeyen 557 günlük hizmetinin tespitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının tespiti istenen tarih aralığında davalı otel işyerinden hizmetinin genellikle kış aylarına denk gelen dönemlerde ayda 15 gün ,yılın diğer aylarında 30 gün üzerinden bildirildiği , eksik gün nedeni olarak ücretsiz izin gösterildiği,davacı bordro tanıklarının kış aylarında da çalışma olmasına rağmen kuruma eksik hizmet bildirildiğini ifade ettiği, ancak dosyada bulunan 13.01.2003-01.03.2006 dönemleri arasına ait ücretsiz izin belgelerinde davacının imzasının bulunduğu anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş,davacıya ücretsiz izin belgelerindeki imzaların kendisine ait olup olmadığı sormak,imzalar davacıya aitse ücretsiz izin belgelerinin bulunduğu dönemlerdeki çalışma iddiasının ancak aynı kuvvette belge ve delil ile ispatlanabileceğini kabul ederek karar vermektir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.