Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2016/12795 K.2016/14738

Davacı, 5510 Sayılı yasanın 4/ 1- b maddesi kapsamındaki sigortalılığının 11/01/2012 tarihinde sona erdiğinin tespitiyle 01/02/2012 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanmasına karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

KARAR

Davacı, 5510 sayılı Yasa'nın 4/1-b maddesi kapsamındaki sigortalılığının tahsis başvuru tarihi olan 11.01.2012 tarihinde sona erdiğinin ve 506 sayılı Yasa'ya göre 01.02.2012 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece; davacının 11.01.2012 tarihine kadar 5510 Yasa'nın 4/1-b maddesi kapsamında zorunlu sigortalı kabul edilmesi gerektiğinin tespitine, 11.01.2012 tarihinden sonraki çalışmalarının ... ... destek primine tabi çalışmalar olarak değerlendirilmesi gerektiğine, davacıya 01.10.2012 tarihinden itibaren 506 sayılı Yasa dikkate alınarak yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden. 08.02.1963 doğumlu davacının 11.01.2012 tarihinde tahsis talebinde bulunduğu, davalı Kurum tarafından davacının tahsis talebinin.

6111 sayılı Yasa kapsamında 31.03.2012 tarihi itibari ile 6.151,54 TL yapılandırma ve 662,18 TL prim olmak üzere toplam 6.813,72 TL borcu olduğu ve son 7 yıl içerisinde ... sigortalılığının daha fazla olduğu gerekçeleri ile reddedildiği, davacının 506 sayılı Yasa kapsamında 01.07.1977 – 24.08.1998 tarihleri arasında 3.907 gün sigortalılığı bulunduğu, Dairemizin 08.03.2016 Tarih ve 2015/8916 esas, 2016/3743 karar sayılı geri çevirme kararı ile;

davacının 11.01.2012 tarihine kadar ( 30.06.2011 – 26.12.2011 tarihleri arasında ) ödediği primlere göre 5510 sayılı Yasa'nın 4/1-b maddesi kapsamında sigortalı olarak kabul edilmesi gereken sürenin davalı Kurum'dan sorulmasının istenildiği, davalı Kurum tarafından;

davacının 11.01.2012 tarihi itibari ile 3 yıl, 3 ay, 11 gün sigortalılığı bulunduğunun, 6111 yapılandırma borcunun bu tarihe kadar devam ettiğinin, bu nedenle borcun kapatılma tarihi olan 14.09.2012 tarihine kadar davacının 4/1-b hizmet kaydının açık olduğunun, bu tarih itibari ile de 3 yıl, 11 ay, 14 gün sigortalılığının olduğunun, davacının tahsis işlemi tamamlanmadığından 4/1-b kaydının devam ettiğinin, 16.05.2016 tarihi itibari ile 5 yıl, 2 ay hizmeti olup 6.591,3 TL de borcu olduğunun bildirildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda; davacının, 5510 sayılı Yasa'nın 4/1-a maddesi kapsamında yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitini talep ettiği, ancak davacının son hizmetinin 1479 sayılı Yasa kapsamında bulunduğu, davacının sadece 506 sayılı Yasa ( 5510 sayılı Yasa'nın 4/1-a maddesi ) kapsamındaki sigortalılık süresi dikkate alındığında ise kısmi aylık şarlarından olan yaş şartını taşımadığı anlaşıldığından yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olmuştur. Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.