Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2016/13076 K.2018/1459

Davacı, davalı ...'ün gerçek maluliyet oranının tespitine, sağlık kurulu kararının iptaline, karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

Dava, davalı ...'ün maluliyet oranının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulü ile davacının maluliyet oranının %37.0 olarak tespitine karar verilmiş ise de bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; Maluliyet ve Sağlık Kurulları Daire Başkanlığı tarafından davalı ... Hakkında düzenlenen 28.12.2010 tarih ve 31974 sayılı rapor ile iş gücü ve meslekte kazanma gücü oranının %47.2 olduğunun tespit edildiği, S.S.Yüksek Sağlık Kurulu’nun 25.01.2013 tarihli raporunda ise iş kazasına bağlı maluliyet oranının %47,2 olduğuna başka birinin sürekli bakımına muhtaç olmadığına karar verildiği ve yargılama esnasında alınan Adli Tıp 3. İhtisas Kurulunun 19.10.2015 tarihli raporunda %37.0 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağının mütalaa olunduğu anlaşılmaktadır.

2659 sayılı Adli Tıp Kurumu Kanunu’nun “Adli Tıp Genel Kurulu’nun görevleri” başlıklı 15/f. maddesinde, Adli Tıp Genel Kurulu’nun, adli tıp ihtisas kurulları ile Adli Tıp Kurumu dışındaki sağlık kuruluşlarının verdikleri rapor ve görüşler arasında ortaya çıkan çelişkileri, konu ile ilgili uzman üyelerin katılımıyla inceleyeceği ve kesin karara bağlayacağı belirtilmiştir.

Bu durumda, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu'nun 19.10.2015 tarih ve 69365276 sayılı kararı esas alınarak davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

Mahkemece yapılacak iş, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca düzenlenen rapor ile Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu'nun 19.10.2015 tarih ve ... sayılı raporları arasındaki çelişkinin 01/01/2018 tarihinden itibaren göreve başlayan Adli Tıp 2. Üst Kurulu' ndan rapor alınmak suretiyle giderilmesinin ardından oluşacak sonuca göre bir karar verilmesinden ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.