Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2016/13148 K.2018/775

Davacı, maluliyet oranının tespitine aksi yöndeki Kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir. Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

Dava, davacının maluliyet oranının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davalı Kurumun 27/08/2014 tarihli Çalışma Gücü Kaybı Oranı Tesbitine İlişkin Sağlık Kurulu Kararı'nda davacının maluliyet oranının %23 olduğuna karar verildiği, SSYSK'nun 07/01/2015 tarihli kararında maluliyet oranının %23 olduğuna karar verildiği, Adli Tıp Kurumu 3. Adli Tıp İhtisas Kurulu'nun 04/04/2016 tarihli raporunda davacının çalışma gücünün en az % 60'ını kaybetmediğinin bildirildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, davacı maluliyet oranının tespitini talep ettiğini belirtmiş olmasına rağmen Mahkemece davacının talebi açıklattırılmadan sonuca gidilmesi hatalı olmuştur.

Yapılacak iş, davacının 5510 sayılı Yasa'nın 25. ve 26. maddeleri kapsamında maluliyet aylığı mı yoksa 5510 sayılı Yasa'nın 28/5. maddesi kapsamında yaşlılık aylığı mı talep ettiği davacıdan sorularak talebini açıklattırmak, davacının maluliyet aylığı talep etmiş olması halinde şimdiki gibi davanın reddine karar vermek, yaşlılık aylığı talep etmiş olması halinde Adli Tıp Kurumundan davacının çalışma gücündeki kayıp oranının tespitinine ilişkin rapor alınarak sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.