Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2016/13294 K.2018/1537

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde davanın usulden reddine karar vermiştir. Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

Dava, iş kazası iddiasına dayalı sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemi ile bir kısım işçilik alacaklarına ilişkindir.

Mahkemece, iş kazasından kaynaklı maddi ve manevi tazminat isteği bakımından ayırma kararı verilmesine rağmen bu dosya için ayrıca başvuru harcı ile peşin harç, gider avansı yatırılması, dosyadaki belgelerin fotokopisi çektirilerek mahkemeye sunulması bakımından sonuçları aktarılarak kesin süre verildiği, davacının bu işlemleri tamamlamadığı gerekçesiyle usulden reddine, işçi alacakları ile ilgili taleplerin kabulüne karar verilmiştir.

Dosyanın incelenmesinden, dava dilekçesi ile bir kısım işçilik alacakları ile birlikte iş kazası olduğu iddia edilen 24.04.2014 tarihli olay nedeniyle maddi ve manevi tazminat taleplerinde bulunulduğu, 04.06.2014 tarihli oturumda maddi ve manevi tazminat talebinin ayrı bir esasa kaydedilmesi şeklinde ara karar kurulduğu anlaşılmaktadır. Şu halde Mahkemece tefrik kararı verildiğine göre tefrik edilen taleplerin Mahkemenin yeni bir esasına kaydedilerek bu yeni esas üzerinden usuli işlemlerin tamamlanması gerekirken tefrik edilen talepler hakkında eldeki dosyada karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.