Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2016/143 K.2016/6298

Davacı, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, davanın feragat nedeniyle reddine karar vermiştir. Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi Muhittin Kırıncı tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Yerel Mahkeme, iş kazası nedeniyle tazminat istemiyle açılan davanın feragat nedeniyle reddine karar verilerek, 613,92 TL harcın davacıdan alınarak hazineye gelir kaydedilmesine hükmedilmiştir.

Davacı vekilinin tashih talebi üzerine, 03.07.2015 tarihli ek kararla Mahkemece verilen ilamın hüküm kısmının 3.cü paragrafının harçla ilgili olan bölümünün çıkarılarak yerine "Alınması gereken 2/3 harç tutarı olan 409,28 TLnin davacıdan alınarak hazineye gelir kaydedilmesine" şeklinde tashihine karar verilmiştir.

Davacı vekili, tashih talebinin kısmen kabulüne dair 03.07.2015 tarihli ek kararı süresinde temyiz etmiştir.

Her ne kadar yerel mahkemece, tahsis talebi kısmen edilmişse de Harçlar Kanunun m. 22 ve ilgili tarifenin A-IV-2 madde hükümleri gereğince maktu harç alınması gerektiği anlaşıldığından, Yerel Mahkemenin 03.07.2015 tarihli ek kararının BOZULARAK KALDIRILMASI ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432/son maddesi gereğince asıl hükmün temyizini amaçlayan temyiz itirazlarının incelenmesi gerekir.

2- Dava, iş kazası nedeniyle tazminat istemiyle talebine ilişkindir.

Mahkemece, davanın feragat nedeniyle reddine karar verilerek, 613,92 TL nispi harcın davacıdan alınarak hazineye gelir kaydedilmesine hükmedilmiştir.

Oysa Harçlar Kanunun m. 22 ve ilgili tarifenin A-IV-2 madde hükümleri gereğince maktu harcın üçte ikisi oranında harç alınması gerekmekte olup, mahkemece nispi harç alınması usul ve yasaya aykırıdır.

Ne var ki bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HMK'un 370/2. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.