Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2016/14313 K.2018/4520

Asıl ve birleşen dava bakımından; Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davacı ile davalılardan ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere, temyiz kapsamına ve sebeplerine göre, davalılardan ... vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

Dava, iş kazasın maluliyeti nedeniyle maddi ve manevi tazminat talebine ilişkindir.

Mahkemece, davalı ... aleyhine açılan davanın reddine, diğer davalı ... aleyhine açılan davanın ise kısmen kabulüne; asıl dosya yönünden 1.500TL maddi, birleşen dosya yönünden ise 72.698TL maddi ve 10.000TL manevi tazminatın davalı ...'dan tahsiline ve davacıya ödenesine karar verilmiştir.

Dosya kapsamına göre, 22.11.2009 tarihli olayın SGK Başkanlığı tarafından iş kazası olarak kabul edildiği, davacının %24,2 oranında malul olduğu, SGK Başkanlığı tarafından iş kazası gelirinin bağlandığı ve geçici iş göremezlik ödemelerinin yapıldığı; alınan kusur raporuna göre davalı işverenin %80, davacı işçinin %20 kusurlu kabul edildiği anlaşılmaktadır.

1-Borçlar Kanunu’nun 47. maddesi hükmüne göre hakimin, özel halleri göz önünde tutarak takdir edeceği tazminat tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek, tazminata benzer fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir.

Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir.

Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

./..

Hakimin, bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu, olayın ağırlığı, olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, bunun yanında olayın işverenin işçi sağlığı ve güvenliği önlemlerini yeterince almamasından kaynaklandığı da gözetilerek gelişen hukuktaki yaklaşıma da uygun olarak tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda manevi tazminatı takdir etmesi gerekir. ( HGK 23/06/2004, 13/291-370 )

Bu ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına hükmedilen manevi tazminat miktarlarının az olduğu ortadadır.

2-Mahkemece, asıl davada 18,40TL ve 29,20TL, birleşen dosyada ise 248,31TL harç için davacı aleyhine karar verilmiştir.

Davanın kısmen kabulü ve kısmen reddi nedeniyle, yargılama giderleri bölüştürülürken davacı tarafça yatırılan başvurma harcı ve peşin harcında kabul ve red oranında bölüştürülmesi isabetsizdir. Çünkü davanın reddi dışında harç daima davalıya yüklenir. Zira harç zaten haksız çıkılan oranda hüküm altına alınır. Yani mahkûm edilen miktara göre verilir. Bu nedenle reddedilen dava bölümü için ayrıca ret harcı verilmez. Hal böyle olunca da davanın kısmen reddolunduğundan bahisle karar ilam harcının bir bölümünden davacının sorumlu tutulması isabetsizdir.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde kara verilmesi usule ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilerek hüküm bozulmalıdır.