Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2016/15452 K.2017/9844

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen 45.341,28 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi taraf vekilince istenilmesi ve davacı vekilincede duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 28/11/2017 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti.

Duruşma günü davacı vekili Avukat ... geldi, karşı taraf adına gelen olmadı. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukat ... Özverinin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği konuşulup düşünüldü, ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, kanuni gerektirici nedenlere, temyiz kapsam ve nedenlerine göre davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, sigortalının iş kazası sonucu sürekli iş göremezliği nedeniyle maddi ve manevi zararların giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, 30.341,28 TL maddi ve 15.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelere göre,davacının davalı asıl işveren nezdinde dava harici alt işveren Real Hizmet Yönetim ve Tic. Ltd. Şti’nin işçisi olarak pres operatörü olarak çalışırken, 27/10/2011 tarihinde eli üzerine pres başının inmesi neticesinde %14 oranında malul kaldığı, olayın... tarafından iş kazası olarak kabul edildiği, iş kazasının gerçekleşmesinde asıl işveren davalı şirketin %35, dava harici alt işverenin %35 ve davacı kazalının %30 oranında kusurlu olduğunun tespit edildiği, mahkemece sadece davalı asıl işverenin kusuru olan %35 oranındaki kusur üzerinden yapılan hesaba itibar edilerek karar verildiği anlaşılmıştır.

Birden çok kimsenin birlikte neden oldukları zarardan sorumluluklarını düzenleyen 6098 sayılı TBK'nun 61. maddesi uyarınca (818 sayılı B.K.’nun 50 ve 51. Maddesi) ve aynı Yasanın 163. (818 sayılı B.K.’nun 142.) maddesi hükmüne dayanarak davacı, zararının tümünü müteselsil sorumlulardan biri aleyhine açacağı bir dava ile isteyebileceği gibi, sorumluların hepsi aleyhine açacağı bir dava ile de talep edebilir. Ancak, aynı Yasanın 163. (BK 141) maddesi gereğince teselsül, ister yasadan, ister sözleşmeden doğmuş olsun, bu kuraldan yararlanma hakkı sadece zarara uğrayanın, daha geniş bir deyim ile alacaklınındır.

Öte yandan, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 165.maddesi (818 sayılı BK'nun 144. maddesi) hükmüne göre, Kanun veya sözleşme ile aksi belirlenmedikçe, borçlulardan biri kendi davranışıyla diğer borçluların durumunu ağırlaştıramaz. 166. maddesi(818 sayılı BK'nun 145. maddesi) hükmüne göre, sorumlulardan birinin zararı ödemesi halinde, diğerleri bu oranda borçtan kurtulurlar. Ancak, müteselsil borçluların borçtan tamamen veya kısmen kurtulabilmeleri, alacaklının bilfiil tatmin edilmiş olması halinde söz konusudur.

Somut olayda, davacının davalı asıl işverene karşı açtığı davanın müteselsil sorumluluk hükümlerine dayalı olması nedeniyle, dava harici alt işverenin kusurundan da davalı asıl işverenin sorumlu olduğu gözetilerek davacının müterafik kusuru tenzil edilmek suretiyle %70 kusur üzerinden davalının sorumluluğunun tespiti gerekirken; alt işverene yüklenen %35 oranındaki kusurun hesap harici bırakılarak, sadece davalı asıl işverene yüklenen %35 oranındaki kusur üzerinden yapılan hesabın hükme esas alınması hatalı olmuştur.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

....