Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2016/16184 K.2017/3490

Davacı, sigortaya giriş tarihinin 1982 olarak kabul edilmesi ile 14/11/2011 tarihinde yaşlılık aylığına hak kazandığından talep tarihinden itibaren emeklilik aylığı bağlanmasına karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

Dava, davacının 1982 yılındaki çalışmasının sigorta başlangıcı olarak kabulü ile 14.11.2011 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile "davacının 506 sayılı yasa 60-G maddesine göre sigortalılık başlangıç tarihinin 18 yaşını ikmal ettiği, 13.11.1984 tarihi olduğunun ve 01.10.1982 tarihindeki 1 günlük çalışmaya yönelik ödenecek sigorta priminin prim ödeme gün sayısının hesabına dahil edilmesi gerektiğinin tespitine, dava tarihi itibariyle yaşlılık aylığına hak kazanmadığına, 01.12.2014 tarihi itibariyle yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine" karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacı adına ... Atölyesi adlı işyerinden 01.10.1982 tarihinde işe başladığına dair bildirgenin süresinde davalı Kuruma verildiği, ancak hizmet bildiriminde bulunulmadığı, davacının 01.05.1989 tarihinden itibaren 20.12.2012 tarihine kadar 506 sayılı Yasa kapsamında 8354 gün sigortalı olduğu, 14.11.2011 tarihinde yaşlılık aylığı tahsis talebinde bulunduğu, talebinin davacının sigortalılığının 01.05.1989 tarihinde başladığının kabul edilmesi sebebi ile yaşlılık aylığı şartlarını taşımadığından reddedildiği anlaşılmaktadır.

506 sayılı Yasa'nın geçici 81.maddesinin B fıkrasının (e) bendine göre; 23.05.2002 tarihinde sigortalılık süresi 14 (dahil) yıldan fazla, 15 yıldan az olan kadınlar 20 yıllık sigortalılık süresini ve 44 yaşını doldurmaları, sigortalılık süresi 17 yıl (dahil) dan fazla, 18 yıl 6 aydan az olan erkekler 25 yıllık sigortalılık süresini ve 48 yaşını doldurmaları ve en az 5225 gün prim ödeme gün sayısına sahip olmaları şartı ile yaşlılık aylığına hak kazanır.

Somut olayda, mahkemece davanın reddine dair ilk kararın Dairemizin 12.05.2015 tarihli, 2014/12049E, 2015/10691K sayılı ilamı ile bozulduğu; davacının sigorta başlangıç tarihinin tespitine yönelik yapılması gereken araştırmaların belirtildiği ve "sair temyiz itirazlarının reddine" karar verilerek hükmün yaşlılık aylığının reddine dair kısmının kesinleşmiş olduğu dikkate alınmadan, sigorta başlangıç tarihi 13.11.1984 olan 25 yıl sigortalılık süresine ve gerekli prim ödeme gün sayısına haiz olan ancak tahsis talep tarihi ve dava tarihi itibariyle 48 yaşını doldurmayan davacının yaşlılık aylığı şartlarına haiz olmadığı dolayısıyla yaşlılık aylığı talebinin kısmen de olsa kabul edilemeyeceği değerlendirilmeden karar verilmiş olması hatalıdır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasa'ya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.