Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2016/17633 K.2017/2098

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün davacı ve davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacı ve davalı Kurum vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının davalıya ait işyerinde 01/03/1997-19/09/2010 tarihleri arasında sürekli ve kesintisiz olarak asgari ücretle çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile “davacının bildirim dışı bırakılan 1998/1 döneminden 15 gün,1999/3 döneminden 15 gün,2001/3 döneminden 30 gün,2002/1 döneminden 30 gün ile 01.01.2007-30.04.2007, 01.01.2008-09.04.2008, 01.09.2008-31.12.2008, 01.06.2009-09.10.2009, 01.02.2010-20.06.2010 tarihleri arasında davalı işveren bünyesinde hizmet akdine dayalı olarak günlük asgari ücret karşılığı çalıştığının tespitine” karar verilmiştir.

Mahkemece, davacının davalı işyerinde ihtilaf konusu dönem içerisinde Kurum'a bildirimi yapılmayan süreler içerisinde de çalıştığının kabulü ile sonuca gidilmiş olması yerinde ise de maddi hata sonucu davalı işyerince davacı adına Kurum'a hizmet bildirimi yapılmış olan 01/01/2008-31/01/2008 tarihleri arasında da çalıştığının kabulüne karar verilmesi hatalıdır. Buna göre, ilgili dönem yönünden hizmet başlangıç tarihi olarak 01/02/2008 tarihinin esas alınarak hükmün kurulması gerekirken 01/01/2008 tarihinin esas alınması usule ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesinin yeniden yargılamayı gerektirmediği anlaşıldığından hüküm bozulmamalı HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.