Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2016/17643 K.2018/2343

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 02.06.1994-19.02.2001 tarihleri arasında çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddine karar vermiştir. Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, davacının 02/06/1994-19/12/2001 tarihleri arasında davalı işverene ait iş yerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddine ve davanın reddi nedeniyle hükmedilen vekalet ücretinin davacıdan alınarak yarı yarıya davalılara verilmesine karar verilmiştir.

Somut olayda, davanın, 6552 sayılı Yasanın 64. maddesi ile 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 7. maddesine eklenen hükmün yürürlüğe girdiği 11/09/2014 tarihinden sonra açıldığı ve Sosyal Güvenlik Kurumunun bu hüküm gereğince davadaki sıfatının feri müdahil olduğu, ancak karar başlığında davalı olarak yazıldığı ve bu durumun karar mahallinde mahkemece her zaman düzeltilmesinin mümkün olduğu anlaşıldığından bozma sebebi yapılmamış ise de davanın reddine karar verilmiş olması nedeniyle hükmedilen vekalet ücretinin feri müdahil konumunda bulunan Kuruma da verilmesine karar verilmesi usul ve Yasa'ya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.