Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2016/17868 K.2018/5679

Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalılardan ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenler ile temyiz kapsam ve nedenlerine göre; davalılar ... ve ...'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine, 2-Dava, sigortalının iş kazası sonucunda vefatı nedeniyle yakınlarının (eş ve çocuklarının) maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir

Mahkemece, maddi ve manevi tazminat isteminin kısmen kabulü ile, asıl dosya yönünden; davacı eş yararına 26.954,10 TL maddi, 30.000,00 TL manevi tazminatın, davacı çocuk .... yararına 6.264,14 TL maddi, 25.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 23.10.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizleriyle birlikte davalılar ... ve ...'dan müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, dahili davalı ...'ya yönelik olarak usule uygun açılmış bir dava bulunmadığından bu dahili davalı yönünden karar verilmesine yer olmadığına, birleşen dosyalar yönünden;

davacı çocuk ... yararına 25.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 23.10.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizleriyle birlikte davalılar ..., ... ve ...'dan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, davacı çocuk ... yönünden davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Yerel mahkemenin maddi ve manevi tazminatın takdirine ilişkin kararı isabetlidir. Ancak davacı eş ve davacı çocuk ... tarafından maddi ve manevi tazminat istemleri ile birlikte dava ve ıslah dilekçesinde faiz talebinde bulunulmadığı halde, faizin talep edildiği ikinci kez yapılan ıslaha değer verilerek, kaza tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmesi suretiyle hataya düşüldüğü görülmektedir.

Davacı eş ve davacı çocuk ... tarafından 11/04/2010 tarihinde haçlandırılan dava dilekçesinde, hüküm altına alınacak tazminatlar yönünden faiz talebinde bulunulmadığı, bahse konu davacıların 20/11/2015 tarihinde maddi tazminat taleplerini artırarak ıslah ettiği ve bu taleplerinde de hüküm altına alınacak tazminatlar yönünden faiz talebinde bulunulmadığı, ardından aynı davacılar tarafından 11/05/2016 tarihli ikinci ıslah dilekçesi ile hüküm altına alınacak tazminatlar yönünden kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz talebinde bulunulduğu anlaşılmıştır. Mahkemece hüküm kurulurken, ikinci ıslaha değer verilerek, hüküm altına alınacak tazminatlar yönünden kaza tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine karar verilmiştir.

HMK 176/2 maddesinde de açıkça vurgulandığı üzere “Aynı davada taraflar ancak bir kere ıslah yoluna başvurabilir”. Hal böyle olunca, davanın taraflarından birinin birden fazla ıslahta bulunamayacağına ilişkin HMK 176/2 maddesine aykırılık oluşturacak biçimde davacı vekilince sunulan 11/05/2016 tarihli ikinci ıslah dilekçesine değer verilerek hükmedilen tazminatlara kaza tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesi doğru olmamıştır.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK'nın geçici 3. maddesi delaletiyle HUMK’nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.