Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2016/18148 K.2018/2947

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere, kanuni geciktirici nedenlerle temyiz kapsam ve nedenlerine göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, zararlandırıcı sigorta olayı sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile; 34.849,82 TL maddi, 5.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 16/07/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından 27/06/2016 tarihli kararda sair yönlerinde bir hata bulunmamakla birlikte, kendisini vekil ile temsil ettirmeyen davalı lehine, reddedilen manevi tazminat nedeniyle nispi vekalet ücreti takdir edilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Öte yandan davacının sigortalının kendisi ve aynı zamanda sağ olduğu gözardı edilerek; kabul edilen maddi ve manevi tazminat miktarları yönünden davacı lehine hükmedilen vekalet ücretlerinin ve yargılama giderlerinin „davalıdan alınarak davacı mirasçılarına ödenmesine" dair hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmelidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK'nın geçici 3. maddesi delaletiyle HUMK’nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.