Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2016/18366 K.2018/4594

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen sigortalı çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

Dava, davacının 01.08.2011-24.04.2012 tarihleri arasında davalı işverene ait iş yerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile hükümde yazılı şekilde karar verilmiş ise de bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının davalı işyerinde ve ihtilaflı dönemde sigortalı çalışmasınnı olmadığı, 2009 yılı 6. ayda 506 sk dan 5547 gün üzerinden emekli olduğu, davalı şirkete ait 1020095 sicil numaralı işyerinin 16.10.1994 tarihinden beri faal olduğu, 1015710 sicil numaralı işyerinin ise 01/10/1998- 10/01/2008 tarihleri arasında kanun kapsamında olduğu, dönem bordrolarının gönderildiği,davacının imzalı Türkiye İş Kurumu' na hitaben yazdığı imzalı şikayet dilekçesinde davalı işyerinde 06.09.2011 tarihinde işe başladığı,

kalıphane bölümünde iş başı yaptığı, 240.4.2012 tarihinde işten çıkartıldığını maaşının verilmediğini belirterek şikayetçi olduğu, davacı, davalı ve bordro tanıklarının dinlendiği, davacının çalışmasının sürekli olup olmadığına dair çelişkili beyanda bulundukları anlaşılmıştır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir. Somut olayda; davacının kalıpçı ustası olduğu belirtilip tam olarak ne iş yaptığı ortaya konulmadan, çalışmanın başlama ve bitme tarihi ile kesintili olup olmadığına dair tanık beyanlarındaki çelişki giderilmeden eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.

Yapılacak iş, öncelikle davacının Türkiye İş Kurumu' na verdiği imzalı şikayet dilekçesinde 06.09.2011 tarihinde davalı işyerinde işe başladığına dair kendi beyanına göre bu tarih öncesini reddetmek, 06.09.2011 tarihi sonrası için ise;

tanık sözleri çelişki olduğundan ve davacının yaptığı iş netleştirilmediğinden bordro tanıklarını dinlemek, bordrolarda adı geçen kişilerin adreslerinin tespit edilememesi veya beyanları ile yetinilmediği takdirde, Kurumdan sorulmak suretiyle veya zabıta araştırması ile tespit edilecek komşu işyerlerinin işverenleri veya bu işverenlerin resmi kayıtlarına geçmiş çalışanların beyanlarına başvurmak suretiyle davacının kalıpçı ustası olduğu belirtildiğinden davalı işyerinin faaliyeti, neyle iştigal ettiği ortaya konulduktan sonra davacının bu işyerinde ne iş yaptığı, fiili çalışmalarının varlığı, başlangıç ve bitiş tarihleri, kesintili mi,

sürekli mi olduğunu hiçbir kuşku ve duraksamaya meydan vermeyecek biçimde belirlemek; böylelikle, toplanan ve toplanacak delillerin sonucuna göre davaya konu talep hakkında bir karar verilmekten ibarettir.

Kabule göre de, kısmen kabul kararı verildiği halde yargılama giderleri ve vekalet ücreti yönünden tam kabul gibi hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.