Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2016/18397 K.2018/8691

Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davacılar ile davalılardan.... San. Tic. Ltd. Şti. vekilleri ile ... Vasisi ... tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere, kanuni gerektirici sebeplere, temyiz kapsam ve nedenlerine göre Davalılardan ...ile Davalı ...'in tüm, Davacılar vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine,

Dava 06/12/2012 tarihli iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerinin maddi ve manevi zararının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece ölümle sonuçlanan olay nedeniyle davalı işvereninin kusurunun bulunmadığından bahisle davanın reddine; diğer davalılar yönünden ise maddi tazminat istemlerinin kısmen kabulü kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalı ...'ten ve Sigorta Şirketinden müştereken ve müteselsilen tahsiline, sigorta şirketinin sorumluluğunun poliçe limitiyle ve dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle sınırlı tutulmasına, manevi tazminat istemlerinin de kısmen kabulü ile davalı ...'ten tahsiline karar verilmiştir.

Dosya kapsamına göre, davacıların murisi sigortalının davalı şirkete ait ve diper Davalı ... idaresindeki servisle eve dönüş yolunda araçta yolcu olarak bulunduğu sırada, şoförün çift yönlü yolda tepeyi aştığı sıradaşerit tecavüzü yapması ve diğer şeride girmesi neticesinde karşı istikametten gelen dava harici Hüseyin Demir sevk ve idaresindeki araca çarpması neticesinde trafik kazasının gerçekleştiği anlaşılmıştır. Mahkemece itibar edilen heyet kusur raporunda davalı şoföre %100 oranında kusur verilirken, dava harici karşı istikametten gelen sürücü ile kazalının kusursuz olduğunun tespit edildiği yine davalı işverene kusur verilmediği anlaşılmaktadır.

Kaza sırasında sigortalının içinde bulunduğu aracın davalı işveren şirkete ait bulunduğu, sürücünün de işyeri çalışanı olduğu anlaşılmaktadır.

Bu yönüyle davanın yasal dayanağını oluşturan 2918 sayılı yasanın 85/1 maddesinde “Bir motorlu aracın işletilmesi bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına yahut bir şeyin zarara uğramasına sebep olursa, motorlu aracın bir teşebbüsün unvanı veya işletme adı altında veya bu teşebbüs tarafından kesilen biletle işletilmesi halinde, motorlu aracın işleteni ve bağlı olduğu teşebbüsün sahibi, doğan zarardan müştereken ve müteselsilen sorumlu olacağı” aynı maddenin son fıkrasında ise “İşleten ve araç işleticisi teşebbüsün sahibi,

aracın sürücüsünün veya aracın kullanılmasına katılan yardımcı kişilerin kusurundan kendi kusuru gibi sorumlu olacağı düzenlenmiştir.

Borçlar Kanunu 55 ve Türk Borçlar Kanunun 66. maddeleri gereğince de “Adam çalıştıran, çalışanın, kendisine verilen işin yapılması sırasında başkalarına verdiği zararı gidermekle yükümlüdür.” Hal böyle olunca davalı işverenin 2918 sayılı Yasanın 85. ve 6098 sayılı Yasanın 66. maddeleri gereğince, gerek işleten ve gerekse adam çalıştıran olarak kusuru bulunmasa bile tazminat alacaklarından sorumluluğunun bulunacağı açıktır Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın,

davalı işveren şirketin tazminattan sorumlu tutulması gerekirken yazılı şekilde bu davalı hakkında davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacılar vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.