Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2016/19283 K.2017/5259

1- Nisbi harca tabi davalarda, 10.5.1965 gün ve 1/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince hükmü temyiz eden davalının temyiz başvuru harcını ve ilam harcının 1/4'nü ( nispi temyiz karar harcı) peşin olarak yatırması gerekir.

Mahkeme kararının,... Ltd. Şti ile birleşen dosya ... ad ve unvanlı davalıların ortak vekili tarafından temyiz edildiği, yukarıda yazılı olan İçtihadı Birleştirme Kararına göre, her bir davalı yönünden ayrı ayrı temyiz başvuru ve temyiz nispi karar harçlarının tahsil edilmesi gerekirken, bir davalı adına bu harçların hiç yatırılmadığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece temyiz harçları noksan tahsil edilen davalılar yönünden ve her bir davalı adına temyiz harçlarının (temyiz başvuru ve temyiz nispi karar harçları) tahsiline ilişkin varsa yatırılmış olduğuna dair makbuzların dosyaya eklenmesi suretiyle, harçların yatırılmamış olması durumunda ise 1086 sayılı HUMK'un 434. maddesi (6100 sayılı HMK'nın 344. maddesi) uyarınca ilgili davalıların vekiline mehil verilmesi, süresi içinde harç ikmal edildiği takdirde dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere geri gönderilmesi, süresi içinde harç yatırılmadığı takdirde harç yatırılmayan davalı/davalılar yönünden kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilerek, ek kararın ilgililere tebliğ edilmesi amacıyla, dosyanın mahalline geri çevrilmesi gerekmiştir.

2- 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2. fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun'un 8. maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veya gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda; kararı temyiz eden davalıların ortak vekili tarafından verilen temyiz dilekçesinin, davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, temyiz süresi geçtikten ve tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın geri çevrilmesi gerekmiştir.