Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2016/20027 K.2017/5053

Davacı, Kurum tarafından tebliğ edilen prim borcuyla bu borca uygulanan gecikme zammının iptaline, prim borcuna mahsuben itirazı kayıtla yapılan 214.439,48 TL'nin ödeme günü esas alınarak uygulanacak avans faizi, olmadığı taktirde uygulanacak faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir. Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, Kurum ... İl Müdürlüğünün 24.12.2009 tarih ve 16578247 sayılı yazısı ile tebliğ edilen 214.439,48 TL prim borcu ile bu borca uygulanan gecikme zammının iptali ve prim borcuna mahsuben ihtirazi kayıtla ödenen 214.439,48 TL'nin ödeme günü esas alınarak uygulanacak avans faizi, olmadığı takdirde yasal faizi ile birlikte tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davalı kurum tarafından davacı şirket aleyhine 24.12.2009 tarih 16578247 sayılı yazı ile tahakkuk ettirilen prim borcu ve gecikme zammının kısmen iptaline, davacı şirket tarafından fazladan ödenen 54.785,72-TL prim ve 24.065,58-TL gecikme zammı olmak üzere toplam 78.851,30-TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı kurumdan tahsili ile davacı şirkete ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Somut olayda, 5502 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumu Kanunu'nun 36. maddesine göre davalı Kurumun harçtan muaf olduğu gözetilmeden davacı tarafından yatırılan ilk harçların yargılama giderlerine dahil edilerek davalı Kurumdan tahsiline karar verilmesi usul ve Yasa'ya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.