Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2016/20276 K.2018/5656

Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, kanuni gerektirici nedenlerle, temyiz kapsam ve nedenlerine göre davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, sigortalının 02/09/2009 tarihli iş kazasından vefatı nedeniyle hak sahibi eş ve çocuklarının maddi ve manevi zararların giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, Davacı eş .... lehine 121.003,09 TL maddi ve 15.000 TL manevi, Davacı çocuk ..... lehine 11.898,68 TL maddi ve 10.000 TL manevi, Davacı çocuk ... lehine 6.170,09 TL maddi ve 10.000 TL manevi, Davacı çocuk .... lehine 5.051,01 TL maddi ve 10.000 TL manevinin iş kazası tarihi olan 02/09/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı .... İnş.Tic.San.Ltd.Şti 'den %60 oranında; Davalı ...'tan %40 oranında alınarak davacılara ödenmesine karar verilmiştir.

6100 sayılı HUMK’un 26.maddesine göre “Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.”

Somut olayda davacının ıslah dilekçesinde davacı .... için 5.218,07 TL maddi tazminat talep etmiş olmasına karşın; kararda talep aşılmak suretiyle davacı Musa lehine 11.898,68 TL maddi tazminata karar verilmesi doğru olmamıştır.

Mahkemece, yukarda belirtilen maddi ve hukuksal olgular gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesinin yeniden yargılamayı gerektirmediği anlaşıldığından hüküm bozulmamalı HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.