KÜNYE
21. Hukuk Dairesi 2016/20374 E., 2018/2811 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Mart 2018
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
Karar Metni
340 kelime·2 dk okuma·2 bölüm
Davacı, sigorta başlangıç tarihinin 11/08/2008 olduğunun ve davalılardan işverenlere ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalılardan Kurum ve ... Genel Müdürlüğü vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.
KARAR
Dava; davacının, 11.08.2008 tarihinden 19.09.2014 tarihine kadar ... Genel Müdürlüğü ve tasfiye edilerek bu kuruma devredilen ...Grup içme suyu Başkanlığında geçen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.
Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 10.09.2014 tarih ve 6552 sayılı Kanun'un 64. maddesi ile değişik 7. maddesinin son fıkrasında; “ Hizmet akdine tabi çalışmaları nedeniyle zorunlu sigortalılık sürelerinin tespiti talebi ile işveren aleyhine açılan davalarda, dava Kurum'a re'sen ihbar edilir. İhbar üzerine davaya davalı yanında feri müdahil olarak katılan Kurum, yanında katıldığı taraf başvurmasa dahi kanun yoluna başvurabilir. Kurum, yargılama sonucu verilecek kararı kesinleştikten sonra uygulamakla yükümlüdür ” hükmü yer almaktadır.
Somut olayda; dava, 6552 sayılı Kanun'dan sonra 24.11.2014 tarihinde açılmış ve anılan Kanun'un 64. maddesi gereğince davalı Kurum'un davanın açıldığı tarihte fer'i müdahilliği söz konusudur. Bu itibarla davalı Kurum aleyhine de vekalet ücretine ve yargılama giderlerine hükmedilmemesi gerekir iken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.
YG
Yargıtay 21. Hukuk Dairesi, E. 2016/20374, K. 2018/2811, 26 Mart 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama