Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2016/20595 K.2017/5627

Davacı, ödenmeyen KEY alacağının faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, husumet nedeniyle reddine karar vermiştir. Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

KARAR

Dava, konut edindirme yardımı alacağı ve nemasının faizi ile tahsiline karar verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının 31.12.1995 tarihi itibariyle en son telekomünikasyon hizmetleri kapsamında çalıştığı ,dosyasının ... AŞ'ye devredildiği gerekçesiyle davanın husumet nedeni ile reddine karar verilmiştir.

2577 sayılı İdari Yargılama Usul Kanununun idari dava türleri ve idari yargı yetkisinin sınırı başlıklı 2.maddesinde ,''idari işlemler hakkında yetki,şekil sebep,konu ve maksat yönlerinden biri ile hukuk aykırı olduklarından dolayı iptalleri için menfaatleri iptal edilenler tarafından açılan iptal davaları,idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları muhtel olanlar tarafından açılan tam yargı davaları ile tahkim yolu öngörülen imtiyaz şartlaşma ve sözleşmelerinden doğan uyuşmazlıklar hariç,kamu hizmetlerinin yürütülmesi yapılan her türlü idari sözleşmeden dolayı taraflar arasında çıkan uyuşmazlıklara ilişkin davalar'' ,idari dava türleri arasında sayılmıştır.

Somut olayda,davacının 01.01.1987-31.12.1995 tarihleri arasında uygulanan Konut Edindirme Yardımı Yapılması Hakkında Kanun uyarınca hak sahibi olduğu,bu dönemde ...'de işçi olarak çalıştığı ve sonrasında ... AŞ'de çalışmaya devam ettiği , söz konusu işlemin idarenin tek yanlı ve kamu gücünü kullanarak gerçekleştirmiş olduğu bir işlem olması karşısında, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2/1-b maddesinde yer alan "İdari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları doğrudan muhtel olanlar tarafından açılan tam yargı davaları" kapsamında idari yargı yerince çözümlenmesi gerektiği anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık Mahkemesinin 2013/531 E. 2013/680 K. sayılı 13.05.2013 tarihli kararı da bu yöndedir.

Şu durumda, uyuşmazlığın çözümünün idari yargının görev alanına girdiği gözetilerek 6100 sayılı HMK'nın 114/1-b maddesine göre dava şartı olan "yargı yolunun caiz olmaması" nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.