Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2016/2243 K.2017/1110

Davacı, emekliliğin iptaline ilişkin kararın iptaline, yeniden yaşlılık aylığı bağlanmasına ve tüm sosyal özlük haklarının yeniden tesisine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı Kurumun tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının oda kaydının usulsüz olduğu gerekçesi ile yaşlılık aylığının iptaline ilişkin Kurum işleminin iptali, davacıya yeniden yaşlılık aylığı bağlanması ve emekliliğe ilişkin tüm hakların yeniden tesisi istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile "Davacının yaşlılık aylığının iptaline ilişkin davalı Kurum işleminin kısmen iptali ile davacıya 01.10.2014 tarihinden itibaren 5576 prim ödeme gün sayısı üzerinden yaşlılık aylığı tahsisi gerektiğinin tespitine" karar verilmiştir.

Somut olayda, 5510 sayılı Yasa'nın Geçici 54.maddesi uyarınca davacının sigortalılığının başlangıç tarihinden itibaren geçerli hale geldiği dolayısıyla yaşlılık aylığının da başlangıç tarihinden itibaren geçerli olduğuna karar verilmesi gerekirken geçici 54.maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden aybaşından itibaren yaşlılık aylığı tahsisine karar verilmesi isabetsiz olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.