Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2016/2922 K.2017/6585

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalı .... A.Ş vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

Dava, iş kazası sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, maddi tazminat talebinin kabulüne, manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosyanın incelenmesinden, Adli Tıp 3. İhtisas Kurulu tarafından davacının sürekli iş göremezlik oranının 01.08.2012 tarihli kararla % 13,1 oranında belirlendiği, bu orana davalı şirket vekilince itiraz edildiği, Kurum tarafından davacının sürekli iş göremezlik oranının 30.03.2015 tarihli karar ile % 8,1 oranında belirlendiği, hükme esas alınan hesaba ilişkin biirkişi raporunda Kurum tarafından belirlenen % 8,1 sürekli iş göremezlik derecesi esas alınmış ise de hükmün gerekçesinde davacının maluliyet oranının % 13,1 olduğunun belirtildiği ve manevi tazminatın % 13,1 oranına göre belirlendiği anlaşılmakla çelişki yaratır şekilde sonuca gidilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş, davanın niteliği göz önünde tutularak davacı tarafın sürekli iş göremezlik derecesinin % 8,1 oranının üzerinde olduğu iddiasında değilse kararda sürekli iş göremezlik derecesi bakımından çelişki yaratmadan bir karar vermek, davacı tarafın sürekli iş göremezlik derecesinin % 8,1 oranının üzerinde olduğunu iddia etmesi halinde davacıya Kurum ve işveren aleyhine dava açması için önel vermek ve verilen önelin sonucuna göre kazanılmış hakların da dikkate alınmasıyla bir karar vermekten ibarettir.

O halde, davalı şirketin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.