Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2016/3377 K.2017/5646

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının prime esas kazançlarının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

Dava, davacının 28.09.2004 ile 20.09.2011 tarihleri arasında aylık net 950,00 TL ücret ile davalı işyerinde çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının hizmet süresinin kurum kayıtlarındaki süre ile aynı olduğu ve dolayısıyla tespiti gereken bir süre bulunmadığı gerekçesiyle davacının hizmet tespitine yönelik talebinin reddine,davacının çalıştığı sürede prime esas kazançlarının tespiti yönünden ise, talebin kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının davalı işyerinde 11.04.2007 ile 27.09.2011 tarihleri arasında kamyon şoförü olarak çalıştığı,hizmet cetvelinde en son brüt 840 TL ücretle çalıştığının göründüğü,2011 yılı ücret bordrolarının dosyada bulunduğu anlaşılmaktadır.

Davanın niteliği gereği, çalışma olgusunun her türlü delille ispatlanabilmesine karşılık ücretin ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu değildir. Çalışma olgusunun her türlü delille kanıtlanması olanağı bulunmakla birlikte; Hukuk Genel Kurulu’nun 2005/21-409 E., 2005/413 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Ücret miktarı HMK’nun Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK 288. maddesinde (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 200. maddesi) belirtilen sınırları aşıyorsa, tespiti gereken gerçek ücretin hukuksal geçerliliği haiz olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları, ücret bordroları gibi belgelerle ispatı mümkündür. Yazılı delille ispat sınırın altında kalan miktar içinse tanık dinletilebilir. Tespiti istenen miktar sınırı aşıyor olsa bile varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa da tanık dinletilmesi mümkündür.

Mahkemece, asgari ücret üzerindeki çalışma iddialarının yazılı belgelerle ispatlanacağı hususu gözardı edilerek sonuca gidilmesi yerinde olmamıştır. Salt tanık beyanları ile davacının ücretinin asgari ücretin üzerinde olduğunun kabulü mümkün değildir. Bu husus göz önüne alınmadan davacının davalı işyerinde Kuruma bildirilenin üzerinde bir ücretle çalıştığının tespitine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir. O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.