Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2016/4640 K.2017/6286

Davacı, davalı işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün feri müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

Dava, davacının davalı ... Klubü nezdinde 01/07/1985-16/11/1989 tarihleri arasında geçen hizmetinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile “davacının davalı ... kulübüne ait işyerinde 01/07/1985-16/11/1989 tarihleri arasında hizmet akdi ile kesintisiz çalıştığının tespitine ve 01/07/1985-30/05/1987 tarihleri arasında prim ve esas kazanç tutarının 400 bin TL 22/06/1987-31/05/1989 döneminde 25 milyon TL, 26/06/1989-16/11/1989 tarihleri arasında aylık 2.083.333,33 TL bürüt ücretle çalıştığının tespitine”, şeklinde karar verilmiştir.

Dosyada kayıt ve belgelerden 01/07/1985 tarihli işe giriş bildirgesinin davalı ... Klubü tarafından davacı adına düzenlenmiş olup Kurum kayıtlarına intikal ettiği, davalı işyerince Kurum'a herhangi bir hizmet bildiriminde bulunulmadığı, 01/07/1985-30/05/1987, 22/06/1987-31/05/1989 ve 26/06/1989-16/11/1989 tarihleri arası dönemleri yönünden taraflar arasında tek tip profesyonellik sözleşmelerinin akdolunduğu, 16/11/1988 düzenlenme tarihli noterlikçe düzenlenmiş ve onaylanmış fesihname ile 26/06/1989 tarihli tek tip profesyonellik sözleşmesini feshettikleri, ihtilaf konusu dönem bordrolarının getirtildiği, duruşmalarda aynı zamanda bordrolu çalışan olan davacı tanıklarının dinlendiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Öte yandan sigortalının mesleğine yönelik çalışma ve ispat koşulları ile hak ve yükümlülüklerini düzenleyen yasa ve diğer mevzuat hükümlerinin, çalışma olgusunun kanıtlanmasında gözönünde tutulması gerektiği de açıktır.

Türkiye ... Yönetim Kurulu kararıyla kabul edilen ... Statüsü ve Transferleri Talimatı ile ... transferleri, çalışma şartları ve kulüpler ile ... hak ve yükümlülükleri belirlenmektedir.

Talimat, profesyonel futbolcuyu; bir kulüple yazılı sözleşme yapmış olan ve kendisine futbol faaliyetleri kapsamında yaptığı harcamalardan daha fazla miktarda ödeme yapılan kişi olarak tanımlamıştır. Bu tanımın dışında kalan tüm futbolcular amatör futbolcu kabul edilir ve profesyonel resmi lig ve kupa müsabakalarında oynayamazlar. Futbolcunun, bir kulüpte profesyonel veya amatör olarak oynayabilmesi için bağlı olduğu kulübü adına ... nezdinde tescil edilmiş olması zorunludur.

Profesyonel futbolcunun bir kulüp adına tescil edilebilmesi ve lisans verilebilmesi için kulübü ile sözleşme imzalaması ve tarafların bu sözleşmeyi ...’ye tescil ettirmeleri zorunludur. Sözleşme, örneği ... tarafından hazırlanan ve taraflarınca imzalanması ispat şekli açısından zorunlu olan tip profesyonel futbolcu sözleşmesi veya geçici transfer sözleşmesi olarak tanımlanmıştır.

Aylık asgari ücret tutarının altında olmamak kaydıyla ücretin sözleşmede belirlenmesi de zorunludur.

Somut olayda, her ne kadar çalışma olgusu ispatlanmış ise de davacı ve davalı ... Klubü arasında 26/06/1989 tarihli tek tip profesyonellik sözleşmesinin feshine yönelik 16/11/1988 düzenlenme tarihli noterce düzenlenmiş ve onaylanmış fesihname dava taraflarını bağlayacağından fesholunan sözleşmede belirtilen dönem (26/06/1989-16/11/1989) yönünden de davacının davalı ... Klubü nezdinde çalıştığının kabulü hatalı olmuştur. Öte yandan tek tip profesyonellik sözleşmesi ile taraflar arasında ücret de belirlenmiş olduğundan Mahkemece yazılı şekilde kurulan hüküm usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK’nın Geçici 3. maddesi delaletiyle HUMK'un 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.