Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2016/5274 K.2017/1351

Davacı, Kuruma borçlu olmadığının tespitine, kesilen aylıklarından şimdilik 1.000 TL'nin faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurum'un tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı murisleri vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dava, müteveffa sigortalı davacının maluliyet maaşının kesilmesine dair Kurum işleminin iptali, 01/05/2006 tarihinden itibaren kısmî yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti, yersiz maaş ödenmesinden ve yersiz sağlık karnesi kullanımından dolayı borcu bulunmadığının tespiti ile haksız olarak kesilen maaşının yasal faizi ile tahsiline karar verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağı olan 1479 sayılı Yasanın 28. maddesinde “Bu kanunun uygulanmasında çalışma gücünün en az üçte ikisini yitirdiği tespit edilen sigortalı malul sayılır” hükmü yer almaktadır.

Aynı Yasa'nın 56. maddesinde ise “Malullük halinin tespitinde, Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığı, Sosyal Sigortalar Kurumu, Üniversiteler ve Kamu İktisadi Teşebbüslerine ait hastanelerin sağlık kurullarınca verilecek raporlarda belirtilen hastalık ve arızalar esas alınır. Bu raporlar, kurumca teşekkül ettirilecek sağlık kurulunda değerlendirilir. Kurum sağlık kurulunda 7 nci madde hükmüne göre sözleşmeli tabip çalıştırabilir.

Raporları yeter görülmeyen ilgililer Kurumca yeniden muayene ettirilebilirler.

İlgililerin durumlarının tespitinde son muayene raporu esas tutulur.

Yukarıda belirtilen raporlar üzerine Kurumca verilen karara ilgililer tarafından itiraz edilirse, Sosyal Sigortalar Kurumu Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanır.” denilmektedir.

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu giderek Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinden; müteveffa sigortalı davacıya 16/01/2001 tarihli tahsis talebine istinaden 01/02/2002 tarihinden itibaren maluliyet aylığının “kontrolü gerekir” şartına tabi olarak bağlandığı, 24/01/2001 tarihli T-İB formu ile aynı tarihte Kurum kayıtlarına intikal eden müteveffa sigortalı davacının malulen emekli olmak için gerekli işlemlerin yapılmasını talep ettiği dilekçenin sigortalılık dosyasında yer aldığı,

Kurum tarafından 01/05/2006 tarihi itibariyle kontrol muayenesine gelmediği gerekçesi ile müteveffa sigortalı davacının almakta olduğu maluliyet aylığının kesildiği ve 01/05/2006-31/08/2011 tarihleri arası ödenen maluliyet aylıkları yersiz ödeme olarak kabul edilerek icra takibi ile müteveffa sigortalı davacıdan talep edildiği, yapılan icra takibinin kesinleştiği, 20/11/2011 tarihli yazı ile müteveffa sigortalı davacının maluliyet durumunun tespitinin istendiği, Kocatepe Sağlık Sosyal Güvenlik Merkezi'nin 21/12/2011 günlü yazısına göre müteveffa sigortalı davacının çalışma gücünün en az 2/3 nü kaybetmediğine karar verildiği,

01/02/2012 tarihinden itibaren ise müteveffa sigortalı davacıya 1479 sayılı Yasa kapsamında kısmî yaşlılık aylığı bağlandığı, yargılama esnasında 11/12/2013 tarihli Yüksek Sağlık Kurulu'nun kararı ile müteveffa sigortalı davacının 2/3 maluliyetinin ....

Fakültesi Sağlık ve Araştırma Uygulama Hastanesi İç Hastalıkları ve Nefroloji Bilim Dalı'nın 19/10/2011 tarih ve 48430 sayılı sağlık kurulu raporuna göre kaldırıldığının belirlendiği, Adli Tıp Kurumu'nun 3.İhtisas Kurulu'nun 01/12/2014 tarih ve 15207 karar sayılı raporu ile de bu durumun teyit edildiği ve buna göre müteveffa sigortalı davacının maluliyet aylığının kesildiği tarihte şartlarını taşıması nedeniyle kısmî yaşlılık aylığı almaya hak kazandığının ve 1479 sayılı Yasa 32.maddesi hükmü gereği de kabul edilebilir bir özrü olmadığı halde kontrol muayenesini yaptırmaması nedeniyle Kurum'un yersiz maaş ödenmesinden ve yersiz sağlık

karnesi kullanımından dolayı müteveffa sigortalı davacıyı borçlu sayan işleminin yerinde olduğunun kabulü ile yazılı şekilde sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda; Mahkemece davacıya 01/05/2006 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine ilişkin kurulan hüküm yerinde ise Kurum'un davacının maluliyetinin kalktığına dair ilk tespitini Gazi Üniversitesi Tıp Fakültesi Sağlık ve Araştırma Uygulama Hastanesi İç Hastalıkları ve Nefroloji Bilim Dalı'nın 19/10/2011 tarih ve 48430 sayılı sağlık kurulu raporuna istinaden yaptığı anlaşılmakla, bu tarih öncesi dönem olan 01/05/2006-31/08/2011 tarihleri arası yersiz maaş ödenmesinden ve yersiz sağlık karnesi kullanımından dolayı müteveffa sigortalı davacıyı borçlu sayan Kurum işlemi yerinde değildir. Bu takdirde Mahkemece hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde sonuca gidilmesi isabetsizdir.

Öte yandan, yargılama aşamasında davacının vefat etmesi nedeniyle gerekçeli karar başlığında davacı mirasçılarının davacı olarak gösterilmemesi bozma nedenidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı murisleri vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.