Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2016/5352 K.2016/5958

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, davanın 6552 sayılı Kanunun yürürlüğe girmesinden önce 24.07.2007 tarihinde açılması ve ... Kurumunun davalı olarak gösterilmesi karşısında, karar başlığında ... Kurumunun feri müdahil olarak gösterilmesinin maddi hataya dayalı olduğu ve HUMK'nun 459. maddesi gereğince talep halinde mahkemece her zaman düzeltilmesinin mümkün olduğunun anlaşılmasına göre, davalı Kurum vekilinin yerinde olmayan tüm, davacının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 15.07.1994 – Mayıs 2004 tarihleri arasında davalı Belediyede geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacının davalı ...'nda 02.08.1996 - 15.11.2001, 21.05.2003 - 01.05.2004 tarihleri arasında asgari ücret ile sigortalı çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 3. maddesinin 2. fıkrası, "Müteselsil sorumluluk da dâhil olmak üzere, birden fazla davalı aleyhine açılan davanın reddinde, ret sebebi ortak olan davalılar vekili lehine tek, ret sebebi ayrı olan davalılar vekili lehine ise her ret sebebi için ayrı ayrı avukatlık ücretine hükmolunur." hükmünü getirmiştir.

Somut olayda; birden fazla davalı aleyhine açılan davanın ret nedeni aynı olduğundan, davalılar lehine tek vekâlet ücretine karar verilmesi gerekirken, davalılar lehine ayrı ayrı vekâlet ücreti takdiri usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HUMK'un 438/7. maddesi gereğince davalılar lehine tek vekâlet ücretine hükmedilmek suretiyle düzeltilerek onanmalıdır.