Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2016/5670 K.2017/7471

Davacı, sigorta başlangıç tarihinin 06/03/1986 olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

Davacı; sigorta başlangıç tarihinin 06.03.1986 olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; davacının davalı işveren nezdinde 06.03.1986 tarihinde 1 gün çalıştığının tespiti ile sigortalılık başlangıç tarihinin ise 18 yaşını ikmal ettiği 15.07.1986 tarihi olduğunun tespitine, sigortalılık başlangıcı yönünden fazlaya dair talebinin reddine, davacının 15.07.1986 – 22.07.1986 tarihleri arasındaki sürede aylık olarak asgari ücretin belirtilen gün karşılığı davalı işveren nezdinde sigorta kapsamına girecek şekilde hizmetinin bulunduğunun tespitine, davacının 18 yaşından önce ödenen sigorta primlerinin, prim ödeme gün sayısına dahil edilmesi gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; 15.07.1968 doğum tarihli davacı adına davalı işyerince 06.03.1986 tarihli işe giriş bildirgesi düzenlendiği, davalı tarafından; davacının 01.05.1986 – 22.07.1986 tarihleri arasında çalıştığına dair düzenlenen dönem bordrolarının delil olarak sunulduğu ve davacının çalışmalarının davalı Kurum'a bildirildiğinin beyan edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar mahkemece davacının sigorta başlangıç tarihinin tespitine dair hüküm yerinde ise de; dava dilekçesinin hem konu hem de talep kısmında davacının sadece sigorta başlangıcının talep edildiğinin bildirilmesi, yargılama sırasında da hizmet tespiti talebine yönelik yazılı ya da sözlü bir beyan bulunmaması dikakate alındığında; mahkemece, davacının 15.07.1986 – 22.07.1986 tarihleri arasındaki hizmetlerinin tespitine de karar verilmesi, ayrıca; dava kısmen kabul edildiği halde davalı Kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

.../...

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK’nın geçici 3. maddesi delaletiyle HUMK'un 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.