Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2016/6443 K.2016/6738

Davacı, davalı Kurum tarafından kesilen temsil tazminatının fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak koşuluyla kesilen 4.673.65 TL'nin istirdatı ve 27.155.91 TL'nin menfi tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, usulden reddine karar vermiştir. Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

KARAR

Dava, kurum işleminin iptali ve menfi tespit talebine ilişkindir.

Mahkemece, yargı yolunun caiz olmaması nedeniyle dava şartı noksanlığından davanın reddine karar verilerek, H.M.K. m.331/2 gereğince Avukatlık ücretinin esas Mahkemece ileride karara bağlanmasına hükmedilmiştir.

Karar tarihinde yürürlükte olan 2015 yılı Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 7/2. maddesinde “Davanın dinlenebilmesi için kanunlarda öngörülen ön şartın yerine getirilmemiş olması ve husumet nedeniyle davanın reddine karar verilmesinde, davanın görüldüğü mahkemeye göre Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde yazılı miktarları geçmemek üzere üçüncü kısımda yazılı avukatlık ücretine hükmolunur” hükmü yer almaktadır.

Somut olayda mahkemece, HMK m. 114/1-b’de belirtilen “yargı yolunun caiz olması” dava şartı noksanlığı nedeniyle davanın usulden reddine karar verildiğine ve HMK 331. maddede tanımlanan tipik bir görevsizlik kararı ve dosyanın gönderilmesi söz konusu olmadığına göre, davalı Kurum lehine tarifenin 7/2. maddesi gereğince vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile vekalet ücretine hükmedilmemesi usule uygun değildir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 2013/587 E, 2014/125 K, 19.02.2014 T)

Ne var ki bu husus bozma sebebi yapılmamış, vekalet ücretine ilişkin yeni bir hüküm fıkrası eklenerek kararın düzeltilmesi ile yetinilmiştir.