Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2016/6509 K.2016/8688

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün davacı ve davalılardan Kurum vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

KARAR

Davacı; davalı işyerinde 31.07.1997 – 30.04.1999 tarihleri arasında hizmet aktine dayalı olarak kesintisiz çalıştığının tespitini istemiştir. Mahkemece; davacının davalı işyerinde 1997/2 döneminde 31 gün, 1997/3 döneminde 120 gün, 1998/2 döneminde 80 gün, 1998/3 döneminde 80 gün, 1991/1 döneminde 45 gün süre ile çalıştığının tespitine karar verilmiştir. Mahkemece verilen karar davalı Kurum vekili ve davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Somut olayda; bozma sonrası dinlenilen bordro tanıklarının beyanlarından davacının talep ettiği dönemde aralıksız çalıştığı anlaşılmaktadır. Mahkemece de bilirkişi raporu esas alınarak, davacının 31.07.1997 – 30.04.1999 tarihleri arasında aralıksız olarak davalı işyerinde çalıştığının kabulü ile sonuca gidilmişse de.

1998/1. dönem çalışmalarının hükümde gösterilmemesi ve hükümde yer alan “1991/1. dönem” tarihinin “1999/1.” olarak yazılması, davalı şirket ile davalı Kurum'un dava tarihi itibari ile mecburi dava arkadaşı oldukları göz ardı edilerek davacı lehine taktir edilen vekalet ücretinin tamamının davalı şirkete yüklenmesi, davacının talebi aynen kabul edildiği halde davalılar lehine de ayrı ayrı vekalet ücretine ve yargılama giderine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK’nın geçici 3. maddesi delaletiyle HUMK'un 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.