Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2016/6641 K.2016/13160

Davacı, 01/06/1990-31/12/1996 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa kapsamında zorunlu Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir. Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

KARAR

Davacı, 01/06/1990-31/12/1996 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa kapsamında zorunlu Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının Bağ-Kur sigortalılık tescilinin 12.06.2003 tarihli başvurusu doğrultusunda 22/10/2002 tarihi itibariyle yapıldığı anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan, 02.08.2003 tarihli Resmî Gazete’de yayınlanarak yürürlüğe giren 4956 sayılı Kanun’un 47. maddesi ile 1479 sayılı Kanun’a eklenen Geçici 18. maddede “Bu Kanuna göre sigortalılık niteliği taşıdıkları halde 04.10.2000 tarihine kadar kayıt ve tescilini yaptırmamış olan sigortalıların sigortalılık hak ve mükellefiyetleri 04.10.2000 tarihinden itibaren başlar" düzenlemesine yer verilmiştir.

Somut olayda; davacının Bağ-Kur sigortalılık tescilinin 02/08/2003 tarihinden önce yapılmış olması nedeniyle davacının 1479 sayılı Kanun’a eklenen Geçici 18.maddesinden önce başvurduğu göz ardı edilerek davanın kabulü yerine davanın reddine dair kurulan hüküm usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.