Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2016/7750 K.2016/9441

Davacı, 23.10.2000 tarihinden itibaren yaşlılık aylıklarından yapılan sosyal güvenlik destek primi kesintilerinin iptaline, kesilen primlerin iadesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

Davacı, yaşlılık aylığından kesilen Sosyal Güvenlik Destek Primlerinin kesilmemesi gerektiğinin tespitine ve 23.10.2000 tarihinden itibaren kesilen primlerin iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

1479 sayılı Kanun’a 25.08.1999 tarih ve 4447 sayılı Kanun’la eklenen ve 08.09.1999 tarihi itibarîyle yürürlüğe giren “Sosyal Güvenlik Destek Primi” başlığını taşıyan Ek 20. madde hükmüne göre; “Bu kanun kapsamında yaşlılık aylığı bağlananlardan 24. maddenin I numaralı bendinde belirtilen çalışmalarına devam edenlerin veya daha sonra çalışmaya başlayanların sosyal yardım zammı dahil tahakkuk eden aylıklarından; aylığın bağlandığı, yasadan önce yaşlılık aylığı bağlananlardan yasanın yürürlüğe girdiği tarihi takip eden veya tekrar çalışmaya başlanıldığı tarihi takip eden aybaşından itibaren çalışmalarının sona erdiği ay dahil % 10 oranında sosyal güvenlik destek primi kesilir.”

Bu durumda; pasif sigortalıların yaşlılık aylıklarından, sosyal güvenlik destek primi kesilmesinin koşulu; 1479 sayılı Kanun’un 24/I maddesi kapsamında kendi nam ve hesabına bağımsız çalışmanın varlığıdır.

Eldeki dava dosyasına konu olayda davacıya hangi tarih itibariyle ve hangi sigorta kapsamında yaşlılık aylığı bağlandığı anlaşılamamaktadır. Davacının Ltd. Şti’ine ortak olduğu, şirketin 23.10.2000 tarihinde vergi kaydını kapatmasına rağmen ticaret sicil kaydının devam ettiği ve 26.6.2014 tarihinde resen terkinin verildiği anlaşılmaktadır.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun Geçici 7. maddesi uyarınca davanın yasal dayanaklarından olan 1479 sayılı Kanunun 24/I-d maddesine göre, “Limited şirketlerin ortakları” Bağ-Kur sigortalısı sayılmışlardır. Limited şirket ortaklığında belirleyici olan faktör şirketin vergi kaydı değil, Ticaret Sicil Memurluğunda şirketin tescilinin devam edip etmediğidir.

Mahkemece dosya içerisinde adı geçen şirketlerin vergi kayıtlarının bitiş tarihi değil Ticaret Sicil Memurluğundaki kayıtları esas alınacağından bu bilgiler doğrultusunda karar verilmemesi hatalı olmuştur.

Yapılacak iş; Ltd. Şti’nin vergi kaydının sonlanmasının davacının Bağ-Kur sigortalılığı yönünden etkisi bulunmadığından ve ticaret sicil kaydının 26.6.2014 tarihine kadar devam etmesi nedeniyle zorunlu 1479 sayılı Yasa'ya tabi sigortalılığının limited şirket ortaklığına istinaden devam etmesi nedeniyle yaşlılık aylığından SGDP kesilmesine ilişkin Kurum işlemine geçerlilik tanıyarak, davanın reddine karar vermekten ibarettir. O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.