Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2016/7772 K.2017/10193

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, davacının 01/01/1992 tarihinden itibaren 1 yıl 7 ay süreyle davalı işverene ait iş yerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacının davalıya ait iş yerinde 01/01/1992-31/05/1992 tarihleri arasında kesintisiz olarak 506 sayılı yasaya tabii hizmet akdiyle fiili olarak günlük asgari ücret üzerinden çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

Somut olayda, beyanları hükme esas alınan davalı tanığı ...'ün, kendisinin de ortağı bulunduğu davalı işyerinde davacının 1 hafta çalıştıktan sonra şirkete uğramadığına yönelik ifadesi karşısında 1 haftalık çalışmanın tespitine karar verilmesi gerekirken 5 ay süreyle 31/05/1992 tarihine kadar çalıştığının tespitine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.