Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2016/8022 K.2016/7806

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davacı ve davalılardan Kurum vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacının temyiz itirazlarının kabulüne,

3-Dava, davacının 08.06.2006 – 23.02.2007 tarihleri arasında davalı işyerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen Temmuz 2006 dönemine ait 30 gün ve Şubat 2007 dönemine ait 24 günlük sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacının davalı işyerinde 01.07.2006 - 31.07.2006 tarihleri arasında 30 gün, 01.02.2007 - 22.07.2007 tarihleri arasında 24 gün olmak üzere toplam 54 gün asgari ücret üzerinden hizmet akdine dayalı olarak çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

Davacının, 08.06.2006 – 23.02.2007 tarihleri arasında, Temmuz 2006 döneminde 30 gün ve Şubat 2007 döneminde 24 gün olmak üzere toplam 54 günlük bildirilmeyen sürenin tespiti talebine rağmen, Mahkemece hizmetin bitiş tarihinin sehven 22.07.2007 olarak belirtildiği, davacının talebine göre reddedilen süre olmamasına rağmen, davacının davalı işyerinden bildirilen çalışmalarının tekrar hüküm altına alınmasında hukuki yararı olmadığı belirtilerek bildirilen dönem yönünden davanın reddine karar verildiği, ayrıca davacının talebine göre reddedilen süre olmamasına rağmen davalılar lehine vekalet ücretine hükmedildiği görülmüştür.

Mahkemece, davacının davalı işyerindeki çalışmalarının bitiş tarihinin yanlış gösterilmesi, davacının talebi olmamasına rağmen bildirilen çalışmaları yönünden hukuki yararı olmadığı gerekçesi ile red kararı verilmesi ve davacının talebine göre reddedilen süre olmamasına rağmen davalılar yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’un 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı, çalışmaların bitiş tarihi düzeltilmek, davacının Kuruma bildirilen ve davacı tarafından dava konusu yapılmayan çalışmalarının hukuki yarar olmadığı gerekçesi ile reddine dair kurulan hüküm ile davalılar lehine vekalet ücreti öngören hüküm çıkarılmak suretiyle düzeltilerek onanmalıdır.