Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2016/8920 K.2018/1602

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 10.07.2001- 25.04.2009 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 10/07/2001-25/04/2009 tarihleri arasında davalı işverene ait iş yerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davacının davalı iş yerinde 10.07.2001-24.04.2009 tarihleri arasında toplam 2.805 gün süre ile asgari ücretle çalıştığının tespitine, bu dönemde 1.355 günün kuruma bildirilmediğinin tespitine, kuruma bildirilmeyen dönemde davacının 18.069,91 TL. Prime esas kazanç elde ettiğinin tespitine karar verilmiştir.

Somut olayda, davacının 02/10/2006-17/10/2006 tarihleri arasında ve 17/10/2006-18/10/2006 tarihleri arasında ücretsiz izin kulladığına dair imzalı belgelerinin bulunduğu anlaşıldığından bu süreler dışlanmadan davacının çalıştığı günlerin tespitine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.