Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2016/9037 K.2016/9405

Davacı, murisinin yetim aylığı almaya hak kazandığının tespitine, karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, dava şartı yokluğu nedeniyle davanın usulden reddine, karar vermiştir. Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

Dava, yetim aylığına hak kazanıldığının tespiti ile yeniden aylık bağlanması talebine ilişkindir.

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin eşinden boşandığını ve ölen babasından yetim aylığı bağlandığını, davalı kurumun müvekkilinin muvazaalı boşandığını iddia ederek ölüm aylığını kestiğini, müvekkilinin ölüm aylığının kesilmesine ilişkin işlemin iptali için açtığı davanın reddedilip, temyiz edilmeksin kesinleştiğini, müvekkilinin 25/06/2014 tarihinde davalı kuruma yeniden başvuruda bulunarak başvuru tarihi itibariyle eşiyle fiilen birlikte yaşamadığının tesbiti ile yeniden yetim aylığı bağlanmasını talep ettiğini, bu talebin reddedildiğini, oysa hali hazırda müvekkilinin boşandığı eşiyle birlikte yaşamadığını belirterek; müvekkilinin boşandığı eşiyle birlikte yaşamadığının tespiti ile müvekkiline yeniden ölüm aylığı bağlanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece: kesin hüküm nedeniyle dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; eşinden boşanması üzerine vefat eden babasından dolayı davacıya yetim aylığı bağlandığı, Kurum tarafından davacının boşandığı eşiyle beraber yaşadığının tespit edilmesi üzerine davacıya bağlanan yetim aylığının kesildiği, davacı tarafından işlemin iptali için Kütahya İş Mahkemesinde açılan 2012/127 esas sayılı dosyasında 29.05.2012 tarih ve 2012/278 sayılı karar ile davanın reddine karar verildiği, söz konusu kararın temyiz edilmeksizin 20/12/2012 tarihinde kesinleştiği görülmüştür.

Temyize konu davada ise; davacının 25/06/2014 tarihli dilekçesyle, muvazaalı boşanmasının söz konusu olmadığını belirterek babasından dolayı kendisine yetim aylığı bağlanmasını yeniden talep ettiği, Kurum tarafından bu talebin reddedildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, Kütahya İş Mahkemesinin karar sayılı ilamı ile verilen red kararı gerekçe gösterilerek kesin hüküm nedeniyle eldeki davanın usülden reddine karar verilmiş ise de; ilk davanın konusunun davacının boşandığı eşiyle beraber yaşamaya devam ettiğinin tespit edilmesi üzerine davacının yetim aylığının kesilmesine ilişkin Kurum işleminin iptali olduğu, oysa davacının 25/06/2014 tarihinde yeni bir tahsis talebinde bulunduğu,

eldeki davanın konusunun bu tahsis talebinin reddine yönelik Kurum işleminin iptali olduğu ve ilk hükümden sonraki maddi vakıalara dayanıldığı anlaşıldığından ilk davanın eldeki dava yönünden kesin hüküm oluşturduğundan söz etmek mümkün değildir.

Mahkemece işin esasına girilerek, başvuru tarihinden itibaren boşandığı eşiyle fiilen beraber yaşamaya devam edip etmediği araştırılarak hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.