Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2016/9689 K.2018/1037

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

Davacı; davalıya ait işyerinde 1996/Mart – 02.10.2012 tarihleri arasında geçen çalışmalarının ve prime esas kazançlarının tespitini talep etmiştir.

Mahkemece; davacının, davalıya ait işyerinde 01.09.2000 – 01.11.2012 tarihleri arasında asgari ücret üzerinden çalıştığının ve davalı Kurum'a bildirilmeyen 2.268 günlük hizmetinin tespitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgeler, tanık beyanları, davalı işyerince daha önce 25.05.1996 – 01.11.2012 tarihleri arası için davacının davalı Kurum'a bildirilmiş çalışmalarının bulunması hep birlikte değerlendirildiğinde mahkemece verilen kararda isabetsizlik bulunmamakta ise de; davacı 02.10.2012 tarihine kadar olan hizmetlerinin tespitini talep ettiği halde talep aşılarak 01.11.2012 tarihine kadar ve 2012/10. ayda 14 gün fazladan hizmetin tespitine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK’nın geçici 3. maddesi delaletiyle HUMK'un 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.