Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2017/2507 K.2018/5549

Davacı, davalılardan işverenlere ait işyerinde 01.03.1996 tarihinden itibaren geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 01.03.1996 tarihinden dava tarihine kadar davalı işverenlere ait işyerinde geçen ve davalı Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda, davalı ...'nın vergi mükellefiyetinin 31.12.2009 tarihine kadar devam ettiği, davalı ...'nın da aynı adreste 01.10.2010 tarihinde vergi mükellefiyetinin başladığı göz önüne alınarak davalıların sorumlu oldukları çalışma sürelerinin buna göre belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.