Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2017/2827 K.2018/6550

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

Dava, davacının davalı işyerinde geçen sigortalı çalışmalaları bakımından prime esas ücretinin tespiti istemine ilişkindir. Dairemizin 31/03/2016 tarih, 2015/11549 Esas ve 2016/5654 Karar sayılı bozma ilamı üzerine mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 26/07/2004-05/11/2007 tarihleri arasında davalı şirkete ait ...... sicil numaralı işyerinden hizmet bildirimlerinin yapıldığı, davacı tarafından davalı işverene karşı bir kısım işçilik alacaklarının tahsili için açılan ve ...

1. İş Mahkemesinin 2008/282 Esas sayılı dosyasında görülen davanın dava dilekçesinde, davacının en son aylık brüt ücretinin 585,00 TL olduğunun belirtildiği, bu ücretin asgari ücret düzeyinde olduğu, ayrıca davacının Ekim 2007 ve Kasım 2007 aylarına ilişkin ücret alacağı bakımından da işveren tarafından düzenlenen bordrolarda belirtilen kadar talepte bulunduğu, bu bordrolarda belirtilen ücret düzeyinde hükmedilen ücret alacağına yönelik kararın taraflarca temyiz edilmediği,

davalı işveren tarafından davacının Kuruma yapılan ücret bildirimlerinin de bu belgeler ve davacının dava dilekçesinde beyan ettiği ücret ile uyumlu olduğu anlaşılmaktadır.

Yargılama usulü bakımından ikrar, açıklayan tarafından hasmının karara bağlanmasını istediği hakkın veya hukuki durumun meydana gelmesine esas olan ve hasmınca ileri sürülen maddi olayların tümünün veya bir bölümünün doğru olduğunun bildirilmiş olması demektir (YHGK 9.11.1955 gün E:4-79 K:78; YHGK 25.6.1975 gün E:4/681 K:879).

Kavram olarak ikrar, HMK'nın 188. maddesinde düzenlenmiş olup söz konusu maddenin 1. fıkrasında “Tarafların veya vekillerinin mahkeme önünde ikrar ettikleri vakıalar, çekişmeli olmaktan çıkar ve ispatı gerekmez.” hükmüne yer verilmiştir. Söz konusu madde ile mahkeme içi ikrar düzenlenmiş bulunmaktadır.

Mahkeme içi ikrarın, taraflardan ya da onların yetkili temsilcilerinden sadır olması ve ikrarın yargılama içinde, mahkemeye karşı yapılması gerekir. Mahkeme içi ikrar, mahkeme önünde sözlü olarak yapılabileceği gibi; bir dilekçe veya layiha (dava evrakı) ile de vakıa ikrar edilebilir.

Önemle vurgulanmalıdır ki; bir davada yapılan mahkeme içi ikrar, başka bir davada da geçerli olup, kesin delil teşkil eder (Prof. Dr. ... Kuru, Hukuk Muhakemeleri Usulü, Altıncı baskı, ... 2001, C:2, s:2045).

Yukarıda yer alan açıklamalar ışığında; ... 1. İş Mahkemesinin 2008/282 Esas sayılı dava dosyasının dava dilekçesinde, davacının aldığı ücret ile ücret alacağına ilişkin beyanlarının mahkeme içi ikrar niteliğinde bulunduğu anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş, yukarıda bahsi geçen mahkeme içi ikrar durumu göz önünde bulundurularak davanın reddine karar vermekten ibarettir.

Kabule göre de; yargılama aşamasında davacının kendisini bir vekil ile temsil ettirmemesine rağmen lehine vekalet ücretine hükmedilmesi hatalı olmuştur.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

M.B.