Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2017/3131 K.2017/10506

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 02/09/2007-28/09/2011 tarihleri arasında geçen çalışmalarının ve kazançların prime esas gerçek ücreti üzerinden tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davacı ile davalılardan Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine, 2- Dava, davacının 2.9.2007-28.9.2011 tarihleri arasında davalı işverene ait iş yerinde net 2.250,50 TL ücretle geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemenin davanın kısmen kabulüne ilişkin önceki kararı davalılar tarafından temyiz edilmiş ve dava dilekçesindeki istem ve mevcut delil durumuna göre yapılan inceleme ile Dairemizce, “Somut olayda, davacının 12.09.2007-13.11.2007 tarihleri arasında davalı işverene ait iş yerinde geçen hizmetlerinin tespitine karar verilmesi doğru ise de; ücret tespiti bakımından araştırmanın genişletilmesi gerekmektedir.

Ücret tespiti bakımından yapılacak iş, tanık beyanlarından ücretlerin bir kısmının bankaya yatırıldığı ve bir kısmının elden ödendiği anlaşıldığından davacı adına davalı işveren tarafından bankaya yatırılan bir ücret ödemesi olup olmadığını ve ücret ödeme belgelerini araştırmak, davacı tarafından dosyaya sunulan Günaydın İstinye Personel Başlıklı Belgenin doğruluğunu ve davalı işveren tarafından kabul edilip edilmediğini belirlemek, söz konusu belgede davalı şirket adına atılan kime ait olduğunu belirlemek, gerekirse belge üzerinde imza incelemesi yaptırmak,

meslek odasına yazı yazarak emsal ücret araştırması yapmak ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir.” denilerek bozulmuştur.

Mahkemece Dairemizin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; Davacının davasının kısmen kabulüne, kısmen reddine,

A- Davacının 12.09.2007-13.11.2007 döneminde davalı işyerinde fiili çalışmasını ispatladığı yönünde kanaatine varılarak, davacının 1118147.34.11 sigorta sicil numaralı işyerinden ve kuruma bildirilenler dışında;

.12.09.2007 - 13.11.2007 tarihleri arasında 62 gün ve günlük 19,50 TL kazanç,

Olmak üzere 62 gün daha sigortalı olarak çalıştığının tespitine,

B- Davacının 2011 yılının 8. Ayı ve sonrası için aylık kazancının net 2.242,50 olduğu kabul edilerek, davacının 1118147.34.11 sigorta sicil numaralı işyerinden ve kuruma bildirilenler dışında;

01.08.2011 - 31.08.2011 tarihleri arasında gün bildirimi olmadan 2.029,96 Kazanç,

01.09.2011 - 28.09.2011 tarihleri arasında gün bildirimi olmadan 1.955,58 kazanç olmak üzere çalıştığının tespitine, karar verilmiştir.

Somut olayda, davacı ile beraber davalı işyerinde çalışan ve benzer nitelikte davalar açan diğer çalışanların, dosya kapsamında yer alan aynı nitelikteki delillerine dayanılarak ücret tespitine ilişkin taleplerinin Mahkemenin ilk hükmünde dayandığı gerekçelerle kabulüne karar verildiği ve bu kararların Dairemizin kararları ile onandığı, bu nedenle davacı bakımından da eldeki davada ilk hükümde olduğu gibi ücretinin tespitine karar verilmesi gerektiği anlaşıldığından yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.