Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2017/4127 K.2018/4767

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 23/05/1996-02/02/2003 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

Dava; davacının 23.05.1996 – 02.02.2003 tarihleri arasında davalı ...'ye ait iş yerinde geçen ve davalı Kurum'a bildirilmeyen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile davacının 01.10.2002 – 16.02.2003 tarihleri arasında 136 gün asgari ücretle sigortalı olarak çalıştığının tespitine dair verilen karar Dairemizin 19.09.2016 Tarih ve 2015/19729 E, 2016/11175 K sayılı kararı ile bozulmuş, bozma kararına uyan mahkemece yine; davanın kısmen kabulü ile davacının 01.10.2002 – 16.02.2003 tarihleri arasında 136 gün asgari ücretle sigortalı olarak çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

Bozma sonrası toplanan deliller ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, mahkemece verilen karar yerinde ise de; davacı 02.02.2003 tarihine kadar olan çalışmalarının tespitini talep ettiği halde talep aşılarak 16.02.2003 tarihine kadar olan sürenin kabulü usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK’nın geçici 3. maddesi delaletiyle HUMK'un 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.