Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2017/417 K.2017/10384

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere, temyizin kapsamına ve nedenlerine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Dava 31.12.2007 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Dosya kapsamına göre dava dilekçesinde 2.000,00TL maddi, 100.000,00TL manevi tazminat talebinde bulunulduğu, davacının %33,2 oranında sürekli iş göremezliğe uğradığı, olayda davalı işverenin tek başına ve %100 oranında kusurlu olduğu, Mahkeme tarafından maddi tazminat miktarı yönünden talebin aşılması ile birlikte 2.959,91TL maddi tazminata karar verildiği, manevi tazminat talebinin ise kısmen kabul edilerek davacı lehine 30.000,00TL manevi tazminata hükmedildiği, davalı vekilinin usule ve yasaya aykırılık sebepleriyle temyiz yoluna başvurduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece taleple bağlı olarak karar verilmesi gerektiği HUMK’nun 74 ve HMK’nun 26. Maddelerinin emredici kuralıdır. Hal böyle olunca davacı lehine 2.959,91TL maddi tazminata hükmedilmek suretiyle talebin aşılması isabetsiz olmuştur.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan, maddi tazminatta talebin aşılması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması usule ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.